prog: 2242
squelettes/rubrique-3.html

Oh boy!

Deze zomer is Georges onverwacht gestorven...
Als je soms in Nova komt dan ben je hem zeker al eens tegen het (imposante) lijf gelopen wanneer hij tickets verkocht. In de schemering van de gang, bij het schijnsel van een lampje, wachtte hij je op met zijn bril op het puntje van zijn neus, en een sudoku in de hand. Nog voor je aan de kassa was, had hij al een grapje voor je klaar, een boutade, een maffe woordspeling of een soms net niet ongepaste opmerking, monkelend in zijn baard. Of misschien ben je hem tegengekomen in de bar waar hij, met zijn pretogen, hoog op een barkruk gezeten met een Cecemel in de hand, de een of andere anekdote over Nova of over zijn eigen leven uit de mouw schudde, of een teder verhaaltje vertelde over het roodborstje in zijn moestuin, waarop jullie ongetwijfeld glazen klonken...
Georges was al van in het prille begin bij Nova, nog voor de plek openging. Samen met zijn kinderen stak hij de handen uit de mouwen bij de verbouwingswerken. In totaal 20 jaar lang maakte hij hoogten en laagten mee in Nova, net zoals in zijn eigen leven. Al die tijd gaf hij mee kleur aan de plek met zijn aanwezigheid en zijn tegelijk warme en barse basstem. Deze zomer hebben we onze opa verloren, een brombeer met een hart van goud, een vrijwilliger uit de duizend die heel wat nieuwelingen wegwijs maakte, een dierbare vriend en werkmakker...
Je mankeert ons, Georges!



Deze zondag 10 september openen we de cinema om Georges te herdenken. Vanaf 19u komen we samen rond een gastentafel om herinneringen uit te wisselen over Georges met op de achtergrond een playlist die hij zelf samengesteld heeft.

10.09 > 18:00


Guido Manuli, Maurizio Nichetti, 1991, IT, 35mm, it ov fr ond,, 95'

Maurizio, geluidsdubber voor animatiefilms, ontmoet op een dag Martina, een sociaal assistente die mensen met ietwat twijfelachtige psychologische problemen uit hun lijden verlost. Tussen de twee ontstaat een onwaarschijnlijk liefdesverhaal. Maar dan verandert Maurizio langzaam maar zeker in een tekenfilmfiguurtje. Vol gags en visuele grappen die vaak aan Buster Keaton doen denken is “Volere Volare” een extravagante parabel over de zoektocht van mensen naar liefde en de seksuele frustratie die dit met zich meebrengt. Het slot is waanzinnig en de grootste burleske films waardig...

“Volere Volare” was een van de films die onze collega en vriend Georges ooit eens op het Novascherm wilde vertoond zien worden. Zozeer dat hij het initiatief nam om samen met een andere Nova-vrijwilliger de film te ondertitelen in het Frans om hem live te ondertitelen met de vrije software Qstit die hij samen met een ander ploeglid ontworpen heeft (zie http://subtitles.nova-cinema.org). Het is deze versie die we vanavond vertonen tijdens een hommage aan Georges, op een 35mm kopij die speciaal voor de gelegenheid uit Italië werd overgebracht.

Bedankt: Cineteca Nazionale (Rome)

10.09 > 21:00
Gratis


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2248
prog: 2242
pos: aval