prog: 2252
squelettes/rubrique-3.html

Filmer à tout prix

Voor het eerst onthaalt Nova enkele voorstellingen van het festival Filmer à tout prix dat staat voor ontmoetingen en debatten rond creatiecinema die de wereld bevraagt. Deze niet te missen afspraak van de documentaire cinema in België, die dit jaar aan zijn 17de editie toe is, selecteert een reeks films die representatief zijn voor de veelheid aan filmtalen die de realiteit(en) van deze wereld benaderen in een vindingrijke en vernieuwende vorm en stijl.



Regards sur l’Algérie Contemporaine

Territoires imaginaires et cartographie cinématographique

Hoe zou het nog gaan met de Algerijnse film ? We herinneren ons de jubelstemming die er in 2008 heerste toen het werk van Tariq Teguia werd ontdekt met de première van Rome plutôt que vous. Wat een geluksgevoel geeft dat verlangen naar cinematografische vrijheid zoals we dat terugvinden in de recente films van een hele generatie Algerijnse film- en documentairemakers, mannen én vrouwen ! De inventieve werkstukken die we hier voorstellen zijn één voor één buitengewone filmvormen die elke gesloten definitie over documentaire cinema opentrekken. Ze nodigen de kijker uit om de reeds betreden of imaginaire gebieden van hun makers te ontdekken. Bij de meeste voorstellingen zullen de auteurs zelf aanwezig zijn. Ze hebben met elkaar gemeen dat ze de cinematografische kaart van het hedendaagse – en bijgevolg van het getroebleerde - Algerije constant willen vernieuwen. Net daarom is de kracht van hun werk bovenal politiek. Het belicht zonder aflaten de economische en morele verwarring van de Algerijnse samenleving en stelt zowel de nationale identiteit op zich als de relatie van het land met zijn verleden ter discussie. De verschrikkelijke jaren 90 (de « zwarte jaren ») zijn nog aanwezig in alle geesten, in alle lichamen van de mensen die er mee te maken hebben gehad.

Een programmatie voorgesteld door Pauline David (Le P’tit Ciné – Regards sur les Docs) voor Filmer à tout Prix



Dania Reymond, 2016, FR-DZ, video, fr & ar ov fr ond,, 43'

Een filmshoot die moeilijk loopt en een acteursploeg die in het ongewisse gelaten wordt over de productieomstandigheden van het filmproject… Opgenomen in de prachtige plantentuin van Algiers, ontplooit Le jardin d’essai een totale fictieve energie die de staat van de artistieke creatie in het huidige Algerije onderzoekt, om uit te komen bij deze ene onmiskenbare waarheid : dat het betrekken van gewone burgers in al te hoog gegrepen artistieke projecten in feite onmogelijk is. Onmogelijk ? Toch niet helemaal, als we de verteller mogen geloven : « Zie je wel, geen honger of dorst zullen ons tegenhouden ».

+ La Tempète

Dania Reymond, 2016, FR, video, fr ov , 10'

Gekozen door de GREC (Groupe de Recherches et d’Essais Cinématographiques) en het Centre national des arts plastiques voor het realiseren van een debuutfilm. Dania Reymond studeerde Beeldende Kunsten aan de Studio national des arts contemporains du Fresnois in Frankrijk. Haar film is gebaseerd op het boek « Les chercheurs d’os » (1984) van Tahar Djaout, de Algerijnse schrijver die in 1993 omkwam bij een aanslag van de islamitische terreurorganisatie FIS (Front Islamique du Salut). In het boek herinnert de schrijver eraan dat het medium film door het Franse leger als propagandamiddel werd ingezet tijdens de Algerijnse oorlog. Een raamvertelling dus, en dat in tijden dat de Algerijnse overheid film als een gevaarlijk protestmiddel ziet en precies om die reden voortdurend tot censuur overgaat.

28.11 > 19:00
6€ / 4€


Lamine Ammar-Khodja, 2014, FR-DZ, video, fr & ar ov fr ond,, 82'

Op de « place Meissonier » in Algiers declameert een jong meisje aan regisseur Lamine Ammar-Khodja haar liefde voor vampierenfilms en voor Titanic. Vrolijk en ondeugend speelt ze de rol van verslaggever en ondervraagt ze haar buur over zijn relatie met film. Maya is geen Marceline Loridan, en we bevinden ons niet in het verhaal van Chroniques d’un été. Maar tussen de regels van het antwoord van de man klinkt de wedervraag : « Ben jij gelukkig ? ». Het is een typische scène uit Bla Cinima. In een land waar de filmwereld een belangrijke bijdrage leverde aan de constructie van de nationale mythe, zoekt de regisseur de inwoners van het centrum van Algiers op om met hen te praten over film. Al snel laat hij zich meevoeren door de onverwachte situaties waar hij voor komt te staan, door de energie van wat op straat leeft en door de inventieve levenskracht van de mensen die hij tegenkomt. Ziehier een film waarin de ontmoeting centraal staat, een levendig stadsportret dat bovendien een reflectie biedt op de betekenis van cinema voor Algerije.

28.11 > 21:00
6€ / 4€


Hassen Ferhani, 2015, FR-DZ, HD, fr & ar ov fr ond,, 100'

Hassen Ferhani filmde gedurende lange tijd de stad Algiers. Hij doorzocht de straten in zijn korte documentaires. In deze film installeert hij zijn camera in een slachthuis middenin de stad. Maar over de werking van het slachthuis laat hij nauwelijks iets zien : enkele zijdelings gefilmde karkassen, een onstuimige stier die niet vooruit wil of een kat die zich te goed doet aan ingewanden… Wat hij wél uitvoerig filmt zijn de ruimtes rondom : een koer, een straat, een verlaten terrein of immense lokalen, leeg en in afwachting van een toekomstige invulling. Tijdens deze bevroren momenten pikt hij de woorden op van enkele mannen, hun lijden, hun dromen, ver weg van de functie die zij in deze plek op zich nemen. In deze huis clos wordt het slachthuis de plek van waaruit zich in de verte een ander land aftekent, een gesloten ruimte die enkel door vriendschapsbanden en verbeeldingskracht geopend kan worden naar een mogelijk elders. Deze mannen, gevangen in de harde realiteit van het arbeidsleven, kunnen hun werkplek enkel verlaten door te dromen, te verlangen, te delen.

29.11 > 19:00
6€ / 4€


Live Soundtrack

Egged On by Music

Charley Bowers, 1926, zonder dial, , 50'

In dit project brengt Cinemaximiliaan een diverse groep muzikanten samen in een ensemble voor live muziek met stille film. Aan de basis van dit film-concert ligt de inspirerende kracht van verschillende muzikalen tradities en klanken. Het ensemble bestaat deels uit nieuwkomers van Afghanistan, Iran, Irak en Syrië en deels uit West-Europese musici. Op basis van improvisaties stelde de groep onder muzikale leiding van componist Simon Ho en pianiste Emma Heijink een experimentele soundtrack samen, waarin pop, jazz en rock invloeden zich met oriëntaalse ornamenten vermengen tot een grensverleggend muzikaal avontuur. De muziek treedt op een vernieuwende manier in dialoog met de stille komedie “Egged On” van Charley Bowers (1926) waarin de protagonist een machine probeert te bouwen om eieren onbreekbaar te maken.

Met : Simon Ho (rhodes), Hussein Rassim (oud), Saif Al-Qaissy (tabla), Walaa Seed (oud et chant), Arezoo Alimomen (daf et chant), Dahlia Mees (violon chinois), Teck Henri (guitare électrique), Mostafa Taleb (kamancheh), Hayder Abood (percussion), Adrien Behbodi Sakha (violoncelle), Emma Heijink (piano), Juliette Lacroix (violoncelle) Avec l’aide de : Nader Gharehdaghi (piano), Karen Schets (piano), Ahmadreza Rasuli (Harmonium), Majid Zare (tabla indienne), Milad Ahmadyaar (guitare acoustique), Tatjana Asarjiu (violon), Vera Cavallin (harpe), Jan Debel (piano), Katrien Reist, Globe Aroma, Zinnema, La Raffinnerie Composition et direction : Simon Ho et Emma Heijink Production et programmation : Gawan Fagard et Gwendolyn Lootens, Cinemaximiliaan Équipe de production : Reza Panahi, Batul Hossini, Lubnan Al-Wazny, Ayman Al-Tawil, Bahzad Salhe, Abbas Alsajwari, Louay Daboos, Solmaz Gharehdaghi, Omar Samarai Partenaires du projet : Festival "Film à tout prix", Cinema Nova, Cinéma RITCS, Cinematek Soutenu par : Commission Communautaire Flamande

29.11 > 21:00
6€ / 4€


Mohamed Ouzine, 2016, FR-DZ, video, fr & ar ov fr ond,, 61'

Samir zit boordevol vragen over de motivatie van de filmmaker, die helemaal uit Frankrijk naar hier gekomen is : « Ik zie je de cactussen, de rivier, de bergen en meer van dat soort dingen filmen. Ik begrijp echt niet wat je zo aantrekt in deze rommel, dit land, deze viezigheid ». Wat de kijker te zien krijgt zijn de prachtige landschappen van de Atlas, de zonovergoten uitbarstingen van geluk met Edith Piaf op de achtergrond, de diepe menselijkheid van de gefilmde personages, hun vermogen om het hoofd te bieden aan een complexe werkelijkheid en de kracht van de woorden waarmee ze zich uitdrukken. Samir dans la poussière ensceneert de verlangens en angsten van een jonge Algerijnse smokkelaar die brandstof vervoert op de rug van ezels, op een tocht die van zijn dorp tot helemaal aan de Marokkaanse grens loopt. Onderliggend tekent zich het schitterende portret af van mannen die spelen met grenzen, en van de troebele relatie van de regisseur (de oom van Samir) met dit stukje territorium. Een film die getuigt van een uitbundige creativiteit en die gedragen wordt door de warmte van de personages in een nochtans grimmige economische realiteit.

In aanwezigheid van Mohamed Ouzine, ontmoeting onder begeleiding van Guillermo Kozlowski

30.11 > 19:00
6€ / 4€


Djamel Kerkar, 2016, FR-DZ, video, fr & ar ov fr ond,, 111'

In zijn eerste lange film roept Djamel Kerkar de herinneringen op aan de « donkere jaren » van Algerije en botst daarmee tegen de spoken van zijn geboorteland, waar in de periode 1991-2002 meer dan 200.000 mensen omkwamen bij politiek geweld. Atlal opent met archiefbeelden en besneeuwde VHS-opnames die in 1998 werden gedraaid in Ouled Allal, een dorp dat toen het strijdtoneel was van het GIA (Groupe Islamique Armé) en het Algerijnse leger. Vervallen huizen, een landschap in totale vernieling… de dorpsbewoners maakten de verschrikking van nabij mee. Djamel Kerkar keert 20 jaar later terug naar Ouled Allal om de geruïneerde levens van de bewoners te tonen. Daarbij kiest hij ervoor om alle tijd te nemen voor zowel de belichting als voor de ontmoeting zelf, meestal gefilmd in vaste shots. Beetje bij beetje nemen de gezichten en de verhalen vorm. De voorzichtig ontvouwde woorden schetsen verschillende verhalen van verschillende generaties. Tussen de woorden door laat het onuitgesprokene zich raden : de ruïnes en het failliet van een hele samenleving en de ontelbare frustraties van de jongeren die er moeten (over)leven.

30.11 > 21:00
6€ / 4€


Habiba Djahnine, 2006, FR-DZ, video, fr & ar ov fr ond,, 68'

"In 1994 schrijft Nabila me een brief waarin ze vertelt over de escalatie van het geweld, over de repressie, de moorden, de magere hoop en haar persoonlijke ontreddering omdat elke vorm van actie haast onmogelijk was geworden tijdens deze loden jaren. Ik woonde toen voor een tijdje in een stadje in de Algerijnse Sahara. Tien jaar na de moord op Nabila keerde ik terug naar Tizi-Ouzou om deze film te maken : om te vertellen wat er gebeurd is, om te zien wat er van deze plek geworden is en om aan de mensen daar te vragen waarom het vermoorden en afslachten van burgers het enig mogelijke antwoord is op het conflict waarin de Algerijnen tegenover elkaar staan ? » (H. Djahnine)
Lettre à ma sœur vertelt het verhaal van de moord op Nabila Djahnine, zus van de regisseuse en voorzitster van een vereniging die opkwam voor de rechten van de vrouw. Zij werd op 15 februari 1995 vermoord in Tizi-Ouzou, tijdens de « zwarte jaren » van Algerije. Voor Habiba Djahnine zelf biedt de film de kans om de mogelijke wapens te onderzoeken waarmee de collectieve psychose en de ontkenning van de fundamentele rechten van vrouwen en mannen bestreden kunnen worden.

02.12 > 16:00
6€ / 4€


De hedendaagse documentaire cinema heeft de neiging zich geheel te concentreren rond twee polen: enerzijds rond een sociaal geëngageerde cinema waarin werkelijk álles een boodschap uitdraagt, en anderzijds rond een esthetische cinema die met haar mooie contemplatieve beelden toch als met verstomming geslagen staat tegenover een onbegrijpelijke wereld.

De vertoning Censuur, vorm en politiek is een uitnodiging om ons te verplaatsen in ruimte en tijd zodat we er ons van kunnen verzekeren dat een formele cinema – wanneer zij een kritische houding aanneemt – er wel degelijk in slaagt om inhoud en vorm aan elkaar te koppelen. Het gaat dan niet om een simpele opsmuk van een vooraf bepaalde inhoud, evenmin is het inhoudelijke een garantie voor de betrouwbaarheid die de blootstelling van het zelf kan legitimeren: het gaat om het opnieuw uitvinden van een sociale context en het hernieuwen van een kijk op de wereld door hetzelfde gebaar te stellen en met net dezelfde aandrang.(Dario Marchiori)

De tweede vertoning, Scenes for a Revolution, is een inleiding tot het werk van Marc Karlin, een filmmaker die zijn politiek activisme vertaalt in een radicale aanpak van de documentaire esthetiek. Het is een niet aflatende poging om een alternatieve cinematografische cultuur op te bouwen die kan opboksen tegen het gevestigde mediasysteem. (…) Karlin ziet cinema als een spiegel van het revolutionair proces: de esthetiek moet net zo radicaal zijn als de politiek. (Federico Rossin)



De vertoning bestaat uit een compilatie films uit het Oost-Europa van de jaren zestig en zeventig die om strikt politieke redenen gecensureerd werden. Doordrongen van politieke en esthetische woede ademen ze een zoeken naar doorgedreven formeel experiment uit.

+ La Mine [Kopalnia]

Natalia Brzozowska, 1947, PL, video, , 10'

+ Ne peure pas [Nie płacz]

Grzegorz Królikiewicz, 1972, video, stil, pl , 9'

+ L’histoire de l’homme qui a assuré 552% de son quota [Opowiesc o czlowieku, który wykonal 552% normy]

Wojciech Wiszniewski, 1973, PL, video, ov eng ond,, 25'

+ Femmes au travail [Kobiety pracujące]

Piotr Szulkin, 1978, PL, video, stil, , 6'

+ Exercices d’atelier [Ćwiczenia warsztatowe]

Marcel Łoziński, 1986, PL, ov eng ond,, 12'

Sessie gepresenteerd door Dario Marchiori.
Met de steun van het Poolse Instituut.

01.12 > 19:00
6€ / 4€


Marc Karlin, 1991, GB, DCP, eng & es ov eng ond,, 110'

Karlin herinterpreteert het materiaal van 4 films die hij maakte over de revolutie in Nicaragua. De films missen doeltreffendheid als politiek instrument, propagandamateriaal of ideologisch manifest. Het zijn eerder subtiele expressievormen van gedachten rond een bestaande strijd en al even reële personages.

Voorstellingen geprogrammeerd i.s.m. Federico Rossin en Dario Marchiori in het kader van het onderzoek "De vormen van documentaire - Politieke inhoud en esthetische ervaring" van Khristine Gillard - met de steun van Art/Recherche en ERG.

01.12 > 21:00
6€ / 4€


Performance

Daisy Chain

Julien Maire, 2017, 35'

Une conférence - performance sur la nature et l’essence des pratiques spectaculaires. Aujourd’hui, la technologie dépasse les rêves les plus fous des magiciens des XIXe et XXe siècles. Au lieu de la dextérité des doigts et de l’ingéniosité de la mécanique, le virtuel et le sans fil deviennent la manière d’atteindre l’effet de l’émerveillement. Au cours de cette conférence informelle, Julien Maire explore une histoire parallèle des médias, approfondis la désillusion et forme avec humour le profil de l’illusionniste électronique.

Julien Maire stelt een lezing-performance voor over ontspanning en magie. Tegenwoordig overstijgt de technologie de wildste dromen van de magiërs van de 19de en 20ste eeuw. In plaats van behendige vingers en mechanische vindingrijkheid brengen het virtuele en het draadloze weergaloze betoveringseffecten teweeg. In deze informele performance verkent Julien Maire een parallelle geschiedenis van media, overstijgt hij de (des)illusie en lijnt hij met humor het profiel af van de elektronische wizzards.

02.12 > 21:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2253
prog: 2252
pos: aval