prog: 225
squelettes/rubrique-3.html

jean rollin

Jean Rollin is één van die cultregisseurs die -zoals ook Jess Franco- het vampierengenre hebben vernieuwd. Kleine budgetten nopen hem tot symbolischeen minimale settings. Zijn films lijken op geen ander en het camerawerk herken je uit duizenden. Zijn vrouwelijke vampieren zijn onweerstaanbaar en elegant, Zijn landschappen grandioos, de decors imposant. Hij heeft het vooral voor vampieren, deze bovennatuurlijke en beklijvende wezens die hij in de werkelijkheid introduceert om onze waarneming ervan te veranderen. Geen horror bij Rollin zonder een vleugje tederheid en romantiek. Zijn universum is dat van een sprookje voor volwassenen, waarin de bovennatuurlijke wezens natuurlijk worden, waar naaktheid, perversie en horror niet immoreel zijn, maar gewoon een andere werkelijkheid. Ook nunog is Jean Rollin bezig met filmen en boeken uitgeven. De groeiende interesse voor Zijn films kan gelinkt worden aan de opkomst van nieuwe categorieën als "fantastische film", categorieën waar hij mee aan de basis van lag. Het zijn Zijn drie eerste werken die we tonen en aanbevelen!

28.03 > 22:30 + 29.03 > 23:30


De zwart/wit film "Le viol du vampire" is de eerste afgewerkte langspeelfilm van Jean Rollin en tevens een van de meest verrassende: oorspronkelijk opgevat als kortfilm en tijdens het draaien steeds langer geworden, bevat de film een buitengewone verhaalstructuur die ver buiten de platgetreden paden treedt. De film draait het thema van het vampirisme om en vertelt hoe een jonge man twee jonge meisjes tracht te redden die geloven vampier te zijn. De film zorgde voor heel wat opschudding toen hij in Œ68 in de Parijse zalen verscheen en bevat enkele prachtige scènes. Het is een existentialistische film die over de chaos spreekt en tevens een meesterwerk van het bizarre en vreemdsoortige, waarbij bloed, naaktheid en symbolen zich vrolijk schijnen te mengen. Het zwart/wit contrast van de film wordt hierbij vakkundig uitgespeeld.

28.03 > 22:30


Na het bloedbad van "Viol du vampire" werd deze film het jaar van zijn release nauwelijks opgemerkt. Nochtans kan "La vampire nue" als één van de meest gedurfde films van die tijd worden beschouwd, en ook wel één van de vreemdste ! De verhaalstijl is poëtisch en ijskoud tegelijk. Mysteries en moordscènes volgen elkaar op en zorgen een -jawel- fantastische atmosfeer. Een jongeman wordt verliefd op een meisje waar zijn vader al zijn zinnen heeft
op gezet. De zoon ontdekt dan vreemde zwarte rituelen waarin mensen zichzelf offeren. Rollin beheerst het vampierenthema: hij speelt met de klassieke vormen en geeft er een modernere en mysterieuzere dimensie aan. Het langzame ritme en de diepte van de scènes maken er bijna een kunst- of experimentele film van. Het verhaal herinnert dan weer eerder aan feuilletons als Star Trek. Terwijl sommige zwarte missen tenslotte aan "Eyes Wide Shut" van Kubrick doen denken. Zien !

29.03 > 22:30


Een jong koppel vertrekt op huwelijksreis. Isa wil als eerste etappe het kasteel van haar neven aandoen, twee extravagante en fascinerende personages die haar enige familie zijn. In het dorp vernemen ze de recente dood van de twee mannen. Desondanks worden ze in het familiale kasteel ontvangen door twee verrukkelijke jongedames die het gebouw bewaken, in nagedachtenis aan de "meesters". De film bespeelt het gewicht van het lot en het familiale juk. Met scènes in een erg middeleeuws en romantisch decor timmert Rollin aan een surrealistisch universum, en verlegt hij de grenzen van het normale. Langzaam sluipt het bovennatuurlijke in Isa"s wereld binnen. Esthetisch staat de film dichter bij de klassieke schilderkunst dan bv. "La Vampire nue".

29.03 > 22:30


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 231
prog: 225
pos: aval