prog: 455
squelettes/rubrique-3.html

Napoli Docu

Wat rest er ons nog van het Napolitaanse lied? Paolo Santoni peilt bij tal van gelegenheden, zoals in de metro, op trouwfeesten, bij straatzangers, Š naar de invloed van deze liederen doorheen ontmoetingen met tal van personages, de een al merkwaardiger dan de ander. Historische filmmuziek en -fragmenten begeleiden deze ongebruikelijke ontmoetingen. Uitlaatklep voor jaloerse echtgenoten en immigranten in Amerika, een politieke en sociale stadskroniek van Napels, drager van een zekere romantiekŠ Het lied overstijgt de folklore door zijn verbondenheid met Napels en zijn bewoners. Vanwaar onze keuze om u deze film te presenteren, die in coproductie werd gemaakt met Arte.

18.09 > 18:00


Leonardo Di Costanzo, 1998, IT-FR, video, ov fr ond,, 84'

Ercolano, een stad aan de voet van de Vesivius en op enkele kilometers van Napels, staat berucht voor zijn maffia. Wanneer Luisa Bossa in 1995 verkozen wordt aan het hoofd van een centrum-linkse coalitie, bevindt de stad zich in een politiek deplorabele toestand. De vorige burgemeester werd vermoord in 1990, drie jaar later werd de gemeenteraad opgeheven wegens een camorristische infiltratie en de stad wordt onder de bevoegdheid van de prefectuur geplaatst. De camera volgt Luisa Bossa gedurende meer dan een jaar tijdens haar werkzaamheden. "Dit zijn niet langer bevoegdheden van de burgemeester", schreeuwt ze elke woensdag, wanneer haar bureau overstelpt wordt met burgers die haar willen inzetten bij het vinden van een job of bij het kwijtschelden van hun boetes. Na verloop van tijd komen gewoon alle families aankloppen. De situaties die ons in deze documentaire worden voorgeschoteld grenzen aan het lachwekkende. Leonardo Di Costanzo studeerde Letteren te Napels en verdiepte zich in het documentaire genre in Parijs. In 1993 vervoegde hij de Ateliers Varan, waarmee hij een steunpunt oprichtte te Pnom Penh (Cambodja). Een naam te onthouden binnen het Italiaanse landschap van documentaires.

24.09 > 20:00


Als kind animeerde Danilo Cope zijn vriendjes met kleine explosies. Vandaag bewijst hij de gemeenschap een dienst met zijn betonexplosies. Als kind droomde Giovanni Piperno ervan de PCI (de voormalige communistische partij) te leiden en om oude gebouwen, voer voor speculanten, op te blazen. Na samenwerking met Scorcese, Moretti en Terry Gilliam,was hij vooral bezig met documentares. Vandaar zijn beeldentaal : het gebruik van dvcam, 35mm en super8, afwisseling van zwart/wit en kleur. Zijn eigen aanwezigheid in de film doet ons denken aan Pierre Carles of Avi Mograbi. Om de explosies te laten doorgaan heeft men uiteraard de goedkeuring van de regering nodig. Dat maakt het er niet makkelijker op. Verkiezingskoorts, de drukvan lokale potentaten, de volksgemoederen spelen elk hun rol. Een onweerstaanbare film.

19.09 > 18:00


Agostino Ferrente & Giuseppe Piperno, 1999, IT, video, ov eng ond,, 52'

Het vertrekpunt van deze documentaire is een opdracht van de RAI, de Italiaanse openbare zender (of wat daarvan overblijft!) aan de regisseurs Ferrente en Piperno. Een film over jongeren, wat ze denken en wat ze hopen voor de toekomst. Het toeval wil dat de twee cineasten, zelf niet uit Napels maar wel uit het Zuiden, een jonge vrouw ontmoeten die werkt op een project met Napolitaanse adolescenten. De film kan van start gaan met Adele, Silvana, Enzo... Ze zijn 12, 14 jaar en dromen van het waanuniversum van de televisie. Ze staan symbool voor een ingesteldheid van Napolitaanse adolescenten die leven in een sociaal achtergesteld milieu, of simpelweg bestempeld worden als "proletarisch". De situatie keert zich om: de jonge protagonisten nemen de camera ter hand, en worden uiteindelijk de echte regisseurs van deze film. Ze interviewen hun moeders die zeggen wat ze nooit eerder durfden... "Intervista a mia madre" is wat sommigen een sociale documentaire zouden noemen, maar dan één die verbazend ludiek is. Als nu eens alle opdrachtfilms zo gemaakt werden...

27.09 > 20:00


Leonardo Di Costanzo, 2003, IT-FR, video, ov eng ond,, 60'

College Nino Cortese, periferie van Napels. Tussen Italiaanse taal en Napolitaans dialect, tussen burgerlijke opvoeding en wet van de straat, is dit instituut, zoals zovele anderen in grote steden, een plek van confrontaties. De schooldirectrice heeft besloten om geen leerlingen meer uit te sluiten daar het vermogen om te onderwijzen aan iedereen de bestaansreden van publieke scholen is." Dit zijn de openingszinnen van de laatste documentaire van Leonardo Di Constanzo, die werd voorgesteld op het festival van Venetië enkele weken geleden. "A scuola" kon de zoveelste documentaire over de conflictueuze relatie tussen leerlingen en leraars zijn indien er niet die camera van Di Costanzo was, die inzoomt op de leraars in plaats van op de leerlingen, gewoonlijk beschouwd als de probleemgevallen.
In het centrum van de gebeurtenissen: hun volharding, hun zwaktes, hun vermoeidheid in de zware taak om leerlingen te onderwijzen die van niets willen weten, en adolescenten die boven de wet staan en ontgoocheld zijn in de maatschappij die hen omringt.

26.09 > 18:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 459
prog: 455
pos: aval