prog: 713
squelettes/rubrique-3.html

Docu

Thomas Ciulei, 2001, RO-DE, 35mm, ov eng ond,, 92'

Sulina is een klein stadje gelegen in de delta van de Danube, vlakker dan België. Deze documentaire portretteert een familie die geïsoleerd buiten de stad leeft en er zich stierlijk verveelt. Een gegeven dat u wellicht niet direct laat popelen van ongeduld om de film te gaan zien en nochtans... Thomas Ciulei realiseerde een buitengewoon mooie documentaire. Hij onderlijnt de dikwijls "trashy" humor van de bewoners, staat stil bij het bijzondere taalgebruik en uitdrukkingen van deze regio. "Asta e" ("dat is het leven, het is zo"), de bewoording waarin de protagonisten van de film hun fataliteit uitdrukken, blijft een tijdlang door het hoofd spoken nadat men de film heeft gezien. De degustatie van alcohol (twee derde alcohol, één derde water), de achtervolging van het varken, de jacht op insecten, de vrouw die haar echtgenoot betovert opdat hij zou ophouden te drinken, het ijsbrekersbootje,... kortom zoveel markante scènes in deze verbazingwekkende film.

05.06 > 20:00 + 19.06 > 22:00


Thomas Ciulei, 1995, RO, 16mm, ov eng ond,, 45'

Ah! Roemeense legenden! Ze zijn nog hardnekkig in het dorpje waar Gratian dichtbij woont. Een ongewone oude man die er vreemde gewoonten op na houdt, is voor de dorpelingen de weerwolf die je moet vrezen en respecteren. Voor de camera van Thomas Ciulei gebeuren onwaarschijnlijke scènes waarin de veronderstelde weerwolf dreigt het vee op te eten als men hem geen eten geeft tegen het einde van de week. Dat stigma heeft zo zijn voordelen. Daarenboven is Gratian filosoof. Geen salonfilosoof of een gemediatiseerde schrijver, maar een echt mystiek denker. Hij moet trouwens binnen enkele jaren de gelijke van God worden. Hij wacht op deze wijding diep in zijn oude hut.

05.06 > 22:00 + 19.06 > 20:00


Alexandra Gulea, 2002, RO, 16mm, ov eng ond,, 40'

Een psychiatrische instelling precies in het midden van Roemenië. De kostgangers denken aan de buitenwereld en wat ze zullen doen wanneer ze ontslaan worden uit de instelling. Toch leven ze wat in afwachting. Paartjes met trouwplannen vormen zich. Er wordt uiteraard gezongen, zonderlinge liedjes om het leven van alledag op te fleuren. Men zweeft wat in deze plek die afgesloten is van de rest van de wereld. Zou er daar geen metafoor onder schuilen?

05.06 > 22:00 + 19.06 > 20:00


Marta Bergman & Frédéric Fichefet, 2004, BE, video, ov fr ond,, 114'

Sinds de recente dood van één van de oudste muzikanten, de violist Nicolae Neacsu, is de sfeer in Clejani, een zuidelijk zigeunersdorp in Roemenië, doordrenkt van nostalgie. Alsof Neacsu de laatste sporen van een nog leefbare wereld naar het hiernamaals heeft meegenomen. De jonge achtergebleven muzikanten zonder werk, zonder huwelijksfeesten noch andere feesten om te gaan spelen, slapen hun

roes uit op de bont gekleurde zetels. De tijd waarin zelfs Johnny Depp hen nog beloftes deed is voorbij. Maar zoals Marius, de accordeonist, het zelf zegt: "Men leeft van de beloftes en de hoop". Tussen de drugs en de hoop naar het Westen te vertrekken, ligt er voor hen maar één weg open, het ronddwalen tijdens de zomer, om de winterslaap te overwinnen. Clejani is een verderfelijk gat en om eruit te komen zijn sommigen tot alles in staat.

10.06 > 20:00 + 18.06 > 22:00


Marta Bergman, Frédéric Fichefet & Stéphane Karo, 1990, BE, video, ov fr ond,, 60'

In Clejani, een dorpje in Valachië (ten zuiden van Boekarest) resteren slechts twee of drie oude zigeuners die de traditionele muziek van het dorpje bewaren. Ze kennen de ballades en voorouderlijke geschiedenis uit het tijdperk van de haïdouks, rechtvaardige bandieten uit het middeleeuwse Roemenië, inwijdingsverhalen en liefdesgeschiedenissen. De jongeren hebben ondertussen in het enige café van het dorp nieuwe mythes gevonden. De Lambada vervangt langzaamaan de haïdouks. De arme zigeuners dromen er niet meer van een huwelijk met de dochter van de koning, maar wel van een tocht naar de stad om er in de restaurants te spelen. Het lot houdt hen echter in de stoffige straten van Clejani. Enkele maanden later echter worden ze de muzikanten van "Taraf de haïdouks" en toeren ze over heel de wereld.

10.06 > 22:00 + 18.06 > 20:00


Marta Bergman & frédéric Fichefet, 1994, BE, video, ov fr ond,, 52'

Boekarest op een winterdag, vier jaar na de val van het communistische regime. Op een leeg plein dat het "Plein van de Revolutie" gedoopt werd, legt een zwerverskind ons uit "hoe deze waanzin begonnen is". Een voorbijganger komt dichterbij, hij bekijkt het kind en vraagt verontwaardigd: is "dit" het beeld van Roemenië? Maar ... wat is uiteindelijk het beeld van vervlogen hoop? Het gezicht van de man die zich herinnert dat hij zich vroeger vakantie aan zee kon veroorloven... Of het gezicht van de vrouw die zich vastklampt aan valse souvenirs...? Rondom het plein transformeert de stad zich in een onmetelijk stilgelegde bouwwerf. Tussen het puin heeft de vrijheid waar de bewoners vroeger van droomden een wrange smaak gekregen. Want op een dag kreeg iemand het waanzinnige idee om alles uit te wissen en het geheugen terug op nul te zetten.

18.06 > 18:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 717
prog: 713
pos: aval