prog: 1361
squelettes/rubrique-3.html

Prima Nova

Voor de tweede keer hanteren we onze nieuwe formule, voorbehouden aan nieuwe films die uit de boot van Nova’s thematische programmaties vallen. Het principe van Prima Nova is eenvoudig: lange en middellange films van elk genre komen in aanmerking indien ze recent (zelf) geproduceerd werden en ons toegestuurd werden door hun regisseur(s). Het hoeft niet noodzakelijk om avant-premières te gaan. Niet elke film ons toegezonden film zal daarom zomaar vertoond worden: Nova selecteert! De vertoning vindt steeds plaats op een donderdagavond, gratis en gevolgd door een ontmoeting met de regisseur van de film. Men zegge het voort!

Om films in te zenden:
Cinema Nova (Prima Nova), Arenbergstraat 14, 1000 Brussel.



Sonia Ringoot, 2009, BE, video, ov fr ond,, 55'

"Wat doe je wanneer je geconfronteerd wordt met een landschap dat verdwijnt? Welke uitleg geef je daaraan? In de jaren 1960 was het Aralmeer, dat in Kazachstan en Oezbekistan ligt, nog een uitgestrekte binnenzee. Vandaag heeft ze 60% van haar oppervlakte verloren door de intensieve katoenteelt. Samen met Zokir, mijn gids, ontdek ik dat het onmogelijk wordt om die zee, die voortaan verloren in het midden van de woestijn ligt, zelfs nog maar te aanschouwen. Zelfs de sporen van zijn eerdere aanwezigheid, zoals boten, zijn verdwenen."
De film speelt zich af te midden de ecologische catastrofe van het Aralmeer, uitgedroogd door een te intensieve landbouw. Maar de filmploeg die op zoek gaat naar het haast verdwenen onderwerp van de film, wordt geconfronteerd met de werkelijkheid, die rauwer uitvalt dan ze zich hadden kunnen inbeelden aan het andere eind van de wereld. De ploeg moet haar aanpak herformuleren met de elementen die voor handen liggen... of net niet meer, want de visuele symbolen die ze in beeld wilden brengen bestaan gewoonweg niet meer. "Al wat rest zijn mensen met hoop". En zo werden zij de centrale focus van de film.

13.05 > 20:00
Gratis


Eric Smeesters, 2010, BE, video, fr ov nl ond,, 70'

Een publieke plaats, een openbare ruimte, in het centrum van Brussel. De regisseur houdt er halt, gedurende een jaar, om er te midden van de mikmak te kijken naar de kleine dingen, en de activiteit te capteren van deze plek met intense passage. Vier eizoenen lang, dag en nacht, is de filmmaker geïnteresseerd in wind, in nachtgeluiden, en in de mensen die, net als hij, halt houden. Hij gaat op zoek naar vluchtige momenten in plaats van grote gebeurtenissen. Zijn zwijgende eenzame aanwezigheid intrigeert, en triggert vluchtige of anekdotische ontmoetingen. Als een spiegel tegenover de beelden bestaat de geluidsband uit verhalen van anonieme vertellers, over hun kortstondige ontmoetingen. “Anonyme” is bovenal een off-screen gebeuren. Een film in alle traagheid en onbeweeglijkheid die zich met veel moeite in beweging zet, en een singuliere kijk reflecteert op de openbare ruimte van vandaag. De film kent ook al een vervolg, zoals het project “Passeurs d’histoires”: een oproep naar verhalen, waarvan het resultaat te beluisteren is op een vijftiental radiozenders in België...

www.anonymes.be

27.05 > 20:00
Gratis


Khristine Gillard, 2009, BE, video, fr ov eng ond,, 70'

Dit is het verhaal van vrouwen die over mannen praten. Vrouwen die in vitrines werken, aan de wijk rond Brussel-Noord. Op het voorplan een fauteuil die naar de straat gekeerd staat, een vrouw, een lichaam dat zich aan blikken onderwerpt, neonverlichting, voorwerpen die vertellen. Erachter een salonnetje, enkele tijdschriften, een koffiezetapparaat... Wat verder hangt een gordijn voor het bed, vol rommel, als voor het decor van een theater. En helemaal achteraan een klein badkamertje. Dat alles is het werkterrein van Julie, Sabrina, Sonia en Dédée. Meer dan een jaar lang volgde Khristine Gillard het leven “achter de vitrine”, om er vervolgens langzaam van weg te stappen. Ze geeft deze omgeving weer als een plaats waar vrouwen niet alleen maar prostituees zijn, en mannen niet alléén maar klanten. Aan de draaiperiode ging een jaar van klankopnames en interviews vooraf. Het resultaat is een fysieke film, die meer een toestand is dan een vaststelling. Een gevoel, geen tegenantwoord. De dagelijkse omgevingen van deze vrouwen, die soms ontroerend zijn en soms cliché, worden voorgesteld als mentale ruimtes in overeenstemming met hun eigen individuele leefwerelden, met hun eigen gevoeligheid en geraffineerdheid.

03.06 > 20:00
Gratis


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1367
prog: 1361
pos: aval