prog: 2070
squelettes/rubrique-3.html

35mm

Bij de aanvang van het nieuwe jaar vieren wij de 18de verjaardag van Nova! Eindelijk meerderjarig dus, en oud genoeg om een gloednieuw apparaat in huis te halen: een heuse DCP-projector, zodat we sinds enkele maanden onze films digitaal in hoge resolutie kunnen vertonen, net als alle andere bioscopen.

Er is geen ontkomen meer aan, Digital Cinema Package (DCP) is dé nieuwe standaard voor bioscoopvertoningen. Maar laten we niet vergeten dat voordat film een computergestuurd signaal op groot scherm werd, het oorspronkelijk om licht en celluloid ging. De organische magie die de analoge projectie gedurende meer dan een eeuw was, maakt ons nog steeds zo blij als een kind, ook al zijn we meerderjarig...

Net daarom stelden we voor de eerste twee openingsweken van 2015 een eerbetoon samen met een vijftal films op 35mm-pellicule. Uit de jaren 1970 of net heel recent, van hier of elders, in kleur of in zwart-wit, gedraaid op 16mm of op 35mm, met een royaal budget of met weinig middelen... De warmte die enkel filmpellicule kan uitstralen, maakt ze alle even opmerkelijk.

De vertoning van 35mm-films is vandaag de dag geen sinecure. Soms is enkel de digitale kopij beschikbaar. Het argument van het originele formaat valt vaak in dovemansoren. In andere gevallen is de filmkopij naar het archief verbannen en komt die er niet meer uit, en dat terwijl er helemaal geen digitale kopij voorhanden is, wat bioscoopvertoning de facto onmogelijk maakt. Gelukkig voor ons blijven er nog enkele zeldzame verdelers over die hun filmkopijen goed bewaren en ze verhuren aan zalen. Maar hoelang nog?

De overgang van pellicule naar DCP werd bewierookt als een absolute beveiliging tegen piraterij. Bovendien zou het op termijn goedkoper uitvallen door de lagere aanmaak- en transportkosten, en zou er een groter aantal films beschikbaar komen voor vertoning in optimale omstandigheden. De feiten spreken die argumenten tegen: de vertoonkosten dalen niet, wel integendeel, en de zoektocht naar kopijen is steeds moeilijker. Dan hebben we het nog niet over de regelmatig opduikende technische problemen met dit “versleutelde” digitale systeem. Bovendien zal in de toekomst de “geprogrammeerde veroudering” van de dure DCP-apparatuur de kleine niet-commerciële vertoners in gevaar brengen, terwijl de kapitaalkrachtige maar zielloze bioscoopcomplexen zonder dralen opnieuw naar het meest up-to-date projectiemateriaal zullen overschakelen.

En wat ook niet vergeten mag worden, al is het minder zichtbaar, is dat die paradigmashift het beroep van de filmprojectionisten radicaal heeft veranderd. Van “expert-ambachtsman” werden ze gereduceerd tot “drukknopbediende”, en in geval van technische problemen, “menselijke schakel” tussen de machine en de informaticaspecialist. In enkele jaren tijd verdwijnt zo alle knowhow over pellicule door de almacht van de digitalisering.

Hoe dan ook, Nova is sterk gehecht aan het paradepaardje van de filmvertoning: de 35mm-projector pronkt nog steeds parmantig in onze projectiecabine. Wat de majors er ook over mogen beweren, pellicule is niet dood, integendeel!



Béla Tarr, 2007, HU-FR-DE, 35mm, eng ov fr ond,, 139'

Tijdens een lange werknacht is Maloin, een wisselwachter ergens in Frankrijk, getuige van een vechtpartij tussen twee mannen. Wanneer hij zijn controlepost verlaat om zich naar de plaats van het incident te begeven, treft hij één van de mannen dood aan. Het achtergebleven koffertje dat Maloin naast het slachtoffer vindt, neemt hij mee naar huis. De inhoud laat zich al gauw raden: een aanzienlijke som geld die Maloin voor zichzelf opstrijkt. En toch brengt die onverwachte rijkdom geen verandering in zijn berooide situatie. Integendeel! De problemen beginnen wanneer inspecteur Morrison zich ermee komt moeien...
Hoewel "The Man from London" gebaseerd is op een roman van Georges Simenon, maakt Béla Tarr er een existentiële film noir van die de klassieke parameters van de politiefilm ondergraaft. Tarr is namelijk niet zozeer in flitsende actie geïnteresseerd als wel in de kenteringen in het leven van de wisselwachter. Ook de radicaal minimalistische stijl die Tarr in zijn voorgaande films perfectioneerde komt hier naar voren. De haast geboetseerde zwart-wit beelden werden in extreme long takes gevat, de ervaring van tijd tot een hoogtepunt gedreven. Hypnotische cinema die je niet gauw zal vergeten!

21.01 > 20:00 + 24.01 > 19:00 + 01.02 > 17:00
5€ / 3,5€


Ben & Joshua Safdie, 2009, US, 16mm > 35mm, eng ov fr ond,, 100'

Wanneer Lenny het hoederecht over zijn kinderen heeft, neemt hij hen enkele dagen op sleeptouw voor de wildste avonturen die noch hij, wij, of zijn entourage kunnen indijken. Lenny is operator in een filmhuis in Brooklyn. Ons hoor je al komen... De Safdie-broers draaiden “Go Get Some Rosemary” op 16mm dat even onstuimig oogt als het hyperkinetische hoofdpersonage en dat vervolgens opgeblazen werd tot 35mm. Voor de filmfanaten is het referenties tellen: zo heb je de invloed van Cassavetes, en vertoef je in het gezelschap van Ronald Bronstein – een acteur die alle aandacht naar zich toe zuigt maar tevens coscenarist en monteur is van alle films van de gebroeders Safdie. Hij is ook de regisseur van “Frownland”, één van de meest gelauwerde mumblecores, vertoond tijdens Offscreen editie 2009. Bij deze bende hoort ook de New Yorkse actrice Eleonore Hendricks, een schitterende verschijning waar geen fan van de Amerikaanse onafhankelijke cinema omheen kan. Kleine tip: Hendricks staat ook op de affiche van "Kuichisan", eveneens te zien in dit programma! Om het af te leren: de kinderen van Lenny worden door de zonen van Lee Ranaldo (Sonic Youth) gespeeld, en Abel Ferrara ontmoet je in een korte cameo als sperverkoper van de cd’s van Jeffrey Lewis. Punking out, met een hart!

23.01 > 20:00 + 30.01 > 20:00 + 01.02 > 22:00
5€ / 3,5€


Maiko Endo, 2011, JP-US, 16mm > 35mm, ov eng ond,, 76'

Behalve een denkbeeldig portret van het Japanse eiland Okinawa, een Amerikaanse legerbasis, heen en weer geslingerd tussen traditie en moderniteit en bewoond door een minderheidscultuur, toont "Kuichisan" op verbluffende manier de omzwervingen van een tienjarige jongen die op de rand van de samenleving lijkt te leven, dwalend door de straten, en die alles wat op zich afkomt in deze bevreemdende volwassen wereld observeert en nog meer verbeeldt.
De regisseuse filmde op 16mm een verzameling sublieme beelden in kleur en in zwart-wit die geen verhalende logica volgen, maar fragmenten zijn van een verhaal, met scènes met de actrice Eleonore Hendricks (zie ook “Go Get Some Rosemary”). Dit alles op een perfecte geluidsband die bestaat uit improvisatie, musique concrète en achtergrondgeluiden. Het resultaat is haast tactiel, erg mysterieus en bovenal visueel fascinerend!
Regisseuse Maiko Endo is een in Finland geboren Japanse die Tokio in 2000 achterliet om zich in New York te vestigen. Ze is violiste, achtergrondzangeres van de groep Battles en componiste voor filmmuziek. "Kuichisan" is haar eerste film. Het is een van die films die onmogelijk na te vertellen zijn, maar die gegarandeerd op je netvlies gebrand blijven.

Winnaar in de categorie Opus Bonum voor de beste internationale documentaire van het Festival van Jihlava in 2012. "Kuichisan" is de vooropening op woensdag 4 februari van de derde editie van "Echoes of Jihlava"!

24.01 > 22:00 + 25.01 > 20:00 + 30.01 > 22:00 + 04.02 > 20:00
5€ / 3,5€


Ritwik Ghatak, 1973, IN, 35mm, ov fr ond,, 158'

De erkenning van de Bengalese cineast Ritwik Ghatak wordt met de dag groter. Al enkele malen programmeerden we enkele van zijn films in Nova, en "A River Called Titas" is daar geen uitzondering op. Omdat de film intussen een piekfijne restauratie kreeg, vertonen we hem graag opnieuw. Het was de laatste film die de regisseur tijdens zijn leven inblikte na een hele poos van het scherm te zijn weggeweest. Zijn verhaal vertelt Ghatak aan de hand van een netwerknarratief, een innovatieve structuur die nieuw was voor de jaren ’70 (Robert Altman gebruikte dit format later voor “Short Cuts”) en verscheidene plotlijnen verbindt die weinig uitstaans met elkaar hebben, maar wél met de rivier Titas. De film werd geïnspireerd op een beroemde Bengalese roman en is een epische film die documentaire met fictie combineert. Zijn wereld is er één waarin geen mens zijn plaats probleemloos vindt, en waar je lot onlosmakelijk met dat van je medemens samenhangt, en met de rivier die gedoemd is te verdwijnen. Om dat idee te onderstrepen is de betoverende muziek van Ustad Bahadur Khan, gebaseerd op populaire volksliedjes, van vitaal belang. Het vrouwelijke hoofdpersonage straalt een zelden geziene kracht uit. Een zeldzaam mooi en onvergetelijk krachtig werk.

25.01 > 17:00 + 28.01 > 20:00 + 31.01 > 19:00
5€ / 3,5€


Quay Brothers, 1996, GB, 35mm, eng ov fr ond,, 105'

Jacob von Gunten is een jongeman uit een gegoede familie die naar het Instituut Benjamenta trekt om daar als huisbediende te worden opgeleid. De leiding van de school ligt in handen van een excentrieke broer en zus. Johannes Benjamenta is een afstandelijke, autoritaire en wrange man. Zijn zus, Lisa, een lieflijke verschijning die een verontrustende breekbaarheid onder een schijn van zelfbeheersing verbergt. In de beklemmende en bizarre atmosfeer van het instituut zijn er zeven andere cursisten ingeschreven die samen met Jacob deelnemen aan een repetitief en absurd lessenpakket. In hun hermetisch afgesloten omgeving lijkt alles wezenloos en irrationeel, zelfs de liefdeshistorie die er ontstaat...
Met “Institute Benjamenta” blikten de Quay Brothers, twee meesters in het genre van de animatiefilm, hun eerste live action langspeler in. De ongelofelijk plastische schoonheid van de film doet bij momenten aan de zwart-wit cinema van Carl Theodor Dreyer denken. Het verhaal werd gebaseerd op het gelijknamige boek van Robert Walser, maar wie hier een klassieke vertelling verwacht, keert van een kale reis terug, want in het fantasmagorische universum van de Quays lopen droom en werkelijkheid door elkaar. Vroeger reeds enkele keren in Nova vertoond, is deze persoonlijke cultklassieker vandaag terug van weggeweest!

25.01 > 22:00 + 31.01 > 22:00 + 01.02 > 20:00
5€ / 3,5€


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2071
prog: 2070
pos: aval