prog: 2334
squelettes/rubrique-3.html

Jon Jost

In 2001 wijdden we een programma aan Jon Jost, de iconische regisseur van de Amerikaanse avant-garde cinema van de jaren ’70 en ’80. Bijna achttien jaar later profiteren we van zijn passage door Brussel om hem nogmaals te verwelkomen. We besteden twee avonden aan zijn films. Het is niet gemakkelijk een keuze te maken uit zijn oeuvre van meer dan 50 films... Als regisseur/globetrotter heeft Jon Jost achtereenvolgens gewoond in New York, Los Angeles, San Francisco, Portland, Chicago, Parijs, Rome, Lissabon, Frankfurt, Berlijn, Seoul… Bijna overal heeft hij films gedraaid. Een biografisch overzicht dringt zich dus op, waarin we niet voorbij kunnen gaan aan zijn familiegeschiedenis die ontegensprekelijk zijn films heeft beïnvloed.
Als zoon van een Amerikaanse kolonel verhuist zijn familie in de jaren 1950 van Georgia naar Kansas, daarna naar Japan en later naar Europa alvorens terug te keren naar de Verenigde Staten. In 1965 wordt Jost opgeroepen om de marines te vervoegen en in Vietnam te gaan vechten. Als antimilitarist die zich vurig kant tegen elke vorm van autoriteit verbrandt hij zijn oproepkaart waarvoor hij twee jaar wordt opgesloten. Deze ervaring was voor hem “een klap in zijn gezicht”, en drijft hem tot zijn dialectisch kritische houding tegenover de Amerikaanse maatschappij. In de jaren ’60 maakt hij ook zijn eerste kortfilms die blijk geven van zijn openlijk bijtende en radicale instelling. In die periode is hij een van de oprichters van de Chicago-tak van het productie- en distributiecollectief van de onafhankelijke cinema Newsreel.
Sinds de jaren ’70 tot vandaag heeft hij een indrukwekkende reeks langspeelfilms gedraaid, vaak met beperkt budget, wat borg staat voor zijn onafhankelijkheid. Vanaf het begin navigeren zijn films tussen documentaire, het narratieve, het experimentele. Hij vernieuwt almaar zijn aanpak van scenario en stijl zonder daarbij het verhaal te verwaarlozen. In de loop van de decennia is de politieke dimensie wat vervaagd. Nochtans blijft dit de sleutel om de visie van Jost op de samenleving en de mensen die er deel van uitmaken te begrijpen. Zijn films van de jaren ’70 en ’80 blijven toonaangevend in het panorama van de Amerikaanse onafhankelijke cinema. Gefilmd op 16mm en 35mm maken ze vaak stoutmoedige formele keuzes. Vanaf de jaren ’90 schakelt Jost zonder esthetische vooroordelen over naar video. Tegelijkertijd wordt zijn cinema meer introspectief.
Door twee van zijn vroege films en twee meer recente te programmeren tonen we natuurlijk maar een fragment van zijn oeuvre. De vurigheid van onze welbespraakte gast vervolledigt het plaatje!

In samenwerking met de Ciné-Club van Insas



Jon Jost, 1976, US, 16mm, eng ov eng ond,, 75'

Frank Goya is een privédetective die de opdracht krijgt van de voorzitter van een internationaal consortium, Pierce del Rue, om de moord op zijn vrouw te onderzoeken. Met deze tweede langspeelfilm, die tegelijkertijd een fictie en een essay over Los Angeles vormt, gaat Jon Jost radicaal de strijd aan met de Hollywoodmachine. Hoewel zijn films niets van doen hebben met de producten van die industrie (“Angel City” werd gemaakt met een bescheiden 6000 dollar) kent Jost desalniettemin de codes waar hij de spot mee drijft. Frank Goya circuleert door de film, die een aftelstructuur aanneemt van 12 naar 1. Af en toe wendt zich rechtstreeks tot de camera om de kijker op de hoogte te stellen van de voortgang van het onderzoek. Terwijl hij de case oplost, ontmaskert Goya het gezicht van deze kruiperige wereld. Met deze film, ideaal om zijn universum te leren kennen, bevestigt Jost zijn voorkeur voor een politieke en totaal onafhankelijke cinema. Een cinematografische puzzel voor iedereen van 9 tot 99.

09.02 > 19:00
6€ / 4€


Jon Jost, 1999, US, video, zonder dial, , 112'

De kleurenfilm bestaat al bijna een eeuw. Maar hoeveel films werden gemaakt met de kleur als hoofdthema? Met een SONY DX700 camera, een model dat Sony uit de handel nam door problemen met de afstelling, heeft Jon Jost er werk van gemaakt. Behalve door zijn unieke benadering van kleur, is de film ook een prachtige getuigenis van het menselijk leven op aarde die thuishoort op de Voyager Golden Record! Het standpunt van de film zou dat van een buitenaards wezen van een zwart-wit planeet kunnen zijn dat op aarde de kleur voor het eerst ontdekt. De film werd gedraaid tijdens de zomer van 1997 in Cabanas, Portugal. “Nas Correntes de Luz da Ria Formosa" (In de lichtstralen van Ria Formosa) laat ons mediteren over het leven en onze plaats op aarde en in het universum. De bar van de Nova-planeet blijft natuurlijk open voor zij die hun meditatie en de verlichting die de film hen gebracht heeft willen verderzetten onder het nuttigen van een pintje.

09.02 > 21:00
6€ / 4€


Jon Jost, 1977, US, 16mm, eng ov fr ond,, 90'

Deze film (met een geslaagde woordspeling als titel) is een soort roadmovie die het verhaal vertelt van Tom Bates, een jonge Amerikaan, of in de woorden van Jon Jost "just an asshole". Na een ruzie met zijn vrouw trapt hij het af, hopt van bar naar bar om uiteindelijk op het einde van de film te vertrekken naar Dead End (alternatieve filmtitel). Met deze film valt Jost de Amerikaanse maatschappij aan door het afwijkend gedrag dat er heerst te belichten. Hij toont dit in virtuoze scènes, waarvan de dialogen half werden geïmproviseerd, met als resultaat een unieke roadmovie, met een radicale en gedoseerde esthetiek, zonder daardoor elitair over te komen. Deze film is trouwens de eerste in een trilogie met daarna “Sure Fire” (1990) en “The bed you sleep in” (1993) met steeds hetzelfde personage Tom Bates (gespeeld door Tom Blair) in de hoofdrol. Goed om te weten dat deze film deel uitmaakt van de befaamde lijst “1001 film die je gezien moet hebben voor je sterft”. Dus kom dat zien, want zelden krijg je de kans zo een film te zien voor je sterft, en al zeker niet op pellicule in een filmzaal!

10.02 > 19:00
6€ / 4€


Jon Jost, 2013, US, HD, eng ov fr ond,, 89'

Een man op jaren (gespeeld door James Benning, zelf trouwens regisseur en vriend van Jon Jost), alleenwonend sinds vele jaren, beslist zijn zonen en hun twee moeders (waarmee hij alle bruggen al had verbrand) uit te nodigen. Hij deelt hen mee dat hij er een einde aan wil maken, en vraagt hen hem hiermee te helpen. Tussen de narratieve scenes, toont Jon Jost meditatieve fragmenten, meesterlijk spelend met ons zicht, met behulp van vage beelden, de ene al hypnotiserender dan de andere. Door de keuze van enscenering, werd het een poëtische en gedurfde film die mediteert over de (begeleide) dood en de impact op zij die achterblijven. De vertelstructuur is op zijn minst ongewoon te noemen want strak vormgegeven door de keuze van de beelden en de radicale montage. Het acteursspel is haast natuurlijk zoals in een documentaire. De afwisseling tussen de grootsheid van de landschappen van Montana en de provocatieve intieme dialogen schudden de kijker door elkaar. Dit radicale en bewuste formalisme laat niemand onberoerd.

10.02 > 21:00
6€ / 4€


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2338
prog: 2334
pos: aval