De kassa en bar openen 30 minuten voor de eerste voorstelling.

#171 OFFSCREEN 12th Edition

  • woe 27.03 > 19:00

    Shortscreen   [Compilatie]

    Special Screenings
    Voor het jaarlijkse Shortscreen programma selecteerde Offscreen samen met online magazine Kortfilm.be enkele recente kortfilms van het stempel ongewoon, bizar, verrassend. In aanwezigheid van de regisseurs.
    + The Box
    Dusan Kastelic, 2017, SI, dcp, ov ond en, 12'
    + Muil
    Jasper Vrancken, 2018, BE, dcp, ov 19'
    + Sous le cartilage des côtes
    Bruno Tondeur, 2018, BE, dcp, ov 13'
    + Puzzle
    Olivier Pairoux, 2018, BE, dcp, 20'
    + In the Palace
    Nelson Polfliet, 2018, BE, dcp, 22'
    + ...
  • woe 27.03 > 21:30

    Boiled Angels : The Trial of Mike Diana

    Offscreenings
    Frank Henenlotter, 2018, US, dcp, ov 101'
    “Mijn doel was het meest offensieve magazine ooit te maken”, zo sprak Mike Diana, die daar meer dan 100 % in slaagde. In 1992 stootten de FBI en de godvrezende burgers van Florida op deze 25-jarige cartoonist en zijn zelfgeproduceerde zines en waren er zo door geschoffeerd dat hij de eerste artiest in Amerika ooit was die veroordeeld werd voor obsceniteit. Henenlotter’s sympathieke documentaire over de zaak, verteld door voormalig Dead Kennedy’s frontman Jello Biafra, voorziet ook in de nodige biografische details (zo was Diana een doodgewoon kind dat graag DIY splatter video’s maakte) en een historische context van voorgaande vlagen van morele paniek zoals de furore die ontstond over de EC horror comics uit de jaren ‘50. Verplichte kost voor iedereen die gelooft in vrijheid van expressie! In aanwezigheid van de producent Mike Hunchback
  • don 28.03 > 19:00

    Domestik   [Film + ontmoeting]

    Offscreenings
    Adam Sedlák, 2018, HU-CZ, dcp, ov ond en, 117'
    Terwijl Roman aan een strenge zelfopgelegde training als coureur begint wil zijn vrouw Charlotte graag een kind. Terwijl zij de status van haar baarmoederhalsslijm verifieert, monitort hij zijn snelheid en hartritme. Ze eten vlees noch gluten. Terwijl ze slapen in hun zuurstoftent, maakt de robotstofzuiger de vloer schoon van hun hyperklinisch interieur. Alles lijkt perfect maar in werkelijkheid is het pure horror. Adam Sedlak brengt in een strakke en minimalistische stijl een beeld van de idealisering, medicalisering en rationalisering van het menselijk lichaam. Het hypercleane huis clos wordt stilaan een oord van verderf, waarbij dit koppel vanuit hun medisch zelfbeeld niet alleen langzaamaan hun liefde voor elkaar vernietigt maar ook hun eigen lichaam op het spel zet.
  • don 28.03 > 21:30

    From Holly with Love

    Roberta Findlay
    Roberta Findlay, 1978, US, 35mm, ov 81'
    Een jong en beeldschoon Times Square hoertje geeft vol overgave een blowjob aan een kerel aan wie ze zegt dat hij haar eerste ‘trick’ is, alvorens hem te vertellen hoe ze haar maagdelijkheid verloor en op straat terechtkwam. Strand, zon en…., begint haar verhaal in het strandhuis van haar zus (ja weer datzelfde Findlay strandhuis) waar ze naakt in het zwembad rondspettert, onbekommerd om de lonkende blikken van haar pafferige schoonbroer. Als er een koppel strandhangers komt opdagen, een knappe hippie griet en een vriendelijke barman, geven Holly en haar zus zich volledig over aan hun eerste seksuele experimenten gaande van orale seks, hardcore penetratie en expliciete zelfbediening op de tonen van Debussy’s “Reverie”…
  • vri 29.03 > 19:00

    In Fabric   [Film + ontmoeting]

    Offscreenings
    Peter Strickland, 2018, GB, dcp, ov 118'
    Sheila werkt als call center medewerkster van een bank. Zoals zovelen onder ons vindt ze in de consumptie van schoonheid een manier om haar moderne slavenjob te compenseren. Deze keer is het in Dentley & Sopers, een soort Transsylvaanse versie van Galerie Lafayette waar Sheila de dagelijkse sleur doorbreekt door zichzelf op een prachtige rode jurk te trakteren. Maar de jurk blijkt zo zijn eigen macabere willetje te hebben. Met “In Fabric”, verdiept Peter Strickland ("Berberian Sound Studio" & "The Duke of Burgundy") zich opnieuw in de esthetische contouren van het Giallo genre. Het resultaat is wederom een prachtige film vol bloedmooie kleuren en details, kortom eentje die u absoluut op groot scherm moet ontdekken.
  • vri 29.03 > 21:30

    A Woman’s Torment

    Roberta Findlay
    Roberta Findlay, 1977, US, dcp, ov 84'
    Karen (Tara Chung) is een mentaal onstabiele jonge vrouw die in een afgelegen strandhuis terechtkomt (een locatie die ook in andere Findlay films voorkomt). Nadat de ongewenste aandacht van Larry the Cable Guy haar over de rooie doet gaan verliest ze haar grip op de realiteit en laat zich meevoeren in een maalstroom van gewelddadige delusies, fantasieën en bloedlust die een resem lijken in zijn spoor achterlaat. Maar wacht eens even, misschien kan de besnorde therapeut en vriend van haar zus soelaas brengen? A Woman’s Torment is een buitengewone mix van melodrama, hardcore sex en slasher movie, met een vette knipoog naar "Repulsion". De film heeft een indrukwekkende score die werd samengesteld door componist en geluidsmixer Walter Sear, een pionier in het genre. Karen’s starende ogen in de enge cut-away shots zijn die van Findlay zelf.
    + The Tiffany Minx
    Roberta Findlay, 1981, US, 35mm, ov 86'
  • zat 30.03 > 15:00

    Cineketje   [Compilatie]

    Special Screenings
    Een klein bosdier dat zijn angst voor het onbekende overwint, een man die de wereld rondreist, een schaar die zijn omgeving verkent, een vogel die op de rug van een rups rondzwerft, een mini-Cousteau die op avontuur gaat in de oceanen en andere nieuwsgierige ontdekkingsreizigers tonen in deze selectie van 8 kortfilms hoe zij de wereld om hen heen ontdekken.
    + The Fruits of Clouds
    Kateřina Karhánková, 2017, CZ, dcp, no_dial, 10'
    + Whistleless
    Siri Melchior, 2010, DK, dcp, no_dial, 5'
    + The Theory of Sunset
    Roman Sokolov, 2017, RU, dcp, no_dial, 9'
    + A Small Escape
    David Sandell, 2016, SE, dcp, no_dial, 3'
    + Out Fishing
    Uzi Geffenblad, 2017, SE, dcp, no_dial, 10'
    + ...
  • zat 30.03 > 16:30

    Masterclass Roberta Findley

    Roberta Findlay
    Underground filmmaker en connaisseur William Hellfire interviewt Roberta Findlay met een focus op de productieomstandigheden in de (s)exploitation industrie van de jaren ’60 tot ’80. De carrière van bevoorrechte getuige en gewiekste zakenvrouw Roberta Findlay biedt een unieke inkijk achter de schermen van 42nd Street.
  • zat 30.03 > 18:00

    Snuff

    Roberta Findlay
    Michael & Roberta Findlay, Horacio Fredriksson, Simon Nuchtern, 1981, US, 35mm, ov 80'
    Opgenomen niet lang na het proces in 1971 over de moordpartijen van de beruchte Manson Family sekte, trokken Michael en Robera Findlay naar Argentinië om er een low-budget exploitation film (“Slaughter”) in te blikken over een vervaarlijke club vrouwelijke motorrijders die o.a. een zwangere actrice tot een van hun slachtoffers kan rekenen. De film bleef op de planken liggen tot de gehaaide filmverdeler en producent Alan Shackleton besloot om munt te slaan uit geruchten over snuff films waarover hij in de kranten las en de film in 1977 uitbracht onder de titel “Snuff”, maar dan met een epiloog die een zogenaamd echte moord- en slachtpartij van een vrouw op de filmset toont en een tagline die de controverse opstookt: "The film that could only be made in South America - where life is CHEAP!"
  • zat 30.03 > 19:30

    Holiday

    Offscreenings
    Isabella Eklöff, 2018, SE, dcp, ov ond fr & en, 93'
    Sascha geniet van de voordelen die haar leven als liefje van een drug dealer met zich meebrengt: dure juwelen, designer bikini’s en een zonnige vakantie in een luxe villa aan de Turkse riviera. Maar zo gemakkelijk komt ze er natuurlijk niet vanaf. Deze gangster film verteld vanuit het perspectief van deze gangster ‘wag’ is op zijn minst een vreemde eend in de bijt. De bankschroeven worden langzaam maar zeker strakker aangedraaid als Sascha ook nog eens bevriend geraakt met vakantiegangers die geen deel uitmaken van het entourage van haar sociopathische vriendje. Dit verbluffende debuut van Eklof slaagt erin de kijker eerst mee te nemen in een soort ongemakkelijk mededogen voor Sascha’s levenskeuzes alvorens je daarna hardvochtig in de maag te stompen met een onthutsende ontknoping.
  • zat 30.03 > 21:30

    A Night with Roberta

    Roberta Findlay
    + Tenement : A Game of Survival
    Roberta Findlay, 1985, US, dcp, ov 94'
    + Angel Number 9
    Roberta Findlay, 1974, US, 35mm, ov 75'
    + The Kiss of her Flesh
    Roberta Findlay, 1968, US, video_hd, ov 75'
    + The Altar of Lust
    Roberta Findlay, 1971, US, dcp, ov 78'
  • zon 31.03 > 19:30

    Aniara   [Slot]

    Offscreenings
    Pella Kågerman & Hugo Lilja , 2018, SE, dcp, ov ond fr & nl, 106'
    Duizenden kolonisten verlaten een stervende aarde in gigantische transport-ruimteschepen om naar Mars te trekken in deze sublieme adaptatie van een episch gedicht van de Zweedse Nobel prijs laureaat Harry Martinson. De schepen zijn volledig voorzien van alle comfort en vormen van ontspanning die het oude leven van de aardbewoners tijdens hun drie weken durende trip zo goed mogelijk moeten simuleren. Maar natuurlijk geraakt een van de ruimteschepen uit zijn koers waardoor de passagiers plots voor een veel langere reis staan en hun kleine micromaatschappij langzaam maar zeker begint af te brokkelen. In hun regiedebuut schunnen Pella Kagerman en Hugo Lilya de grote thema’s allerminst en filosoferen ze vlotjes over de betekenis van het leven en over de toekomst van het menselijke ras.

De kassa en bar openen 30 minuten voor de eerste voorstelling.

#171 Killing

  • don 11.04 > 19:00

    United in Death !   [Expo ]

    Public Domain Day
    Na een première bij Constant in januari laatstleden, zijn de blasfemische collages te zien op de muren van Nova als eerbetoon aan het publieke domein. Op enkele maanden tijd zijn projecties, herttekeningen en remixen collectief geëvolueerd via afdruk, herdruk, overdruk, dankzij de vrijheid om de oeuvres van in 1948 overleden kunstenaars te kunnen gebruiken, te kopiëren, interpreteren en reproduceren. Wil je meedoen aan de blasfemische collage en aan de expo? Doe dan mee aan de riso-workshop bij Chez Rosi op zaterdag 30 maart. Inschrijving per mail: ninon.mazeaud@hotmail.fr
  • don 11.04 > 20:00

    Killing

    Shinya Tsukamoto
    斬、 [ZAN]
    Shinya Tsukamoto, 2018, JP, dcp, ov ond fr & en, 80'
    Met zijn piekfijne kapsel, jeugdige verschijning en zelfzekere houding is Mokunoshin Tsuzuki de ronin - samoerai zonder meester - waar elk dorp van droomt om als beschermer te hebben tegen oorlogen en roversbendes. En de streek staat inderdaad in rep en roer door een bende onverlaten op zoek naar buit. Maar het verzorgde uiterlijk van Mokunoshin verbergt een gebrek dat een potje schermen er aardig op kan bemoeilijken: hij heeft nog nooit gedood en lijkt ook terug te schrikken voor bloedvergieten. Is het leven van de tegenstanders dan misschien toch iets waard? Met de camera naturalistisch op de schouder slaat deze samoeraifilm een verrassende toon aan tegenover moord en de dood. “Killing” lijkt dan wel te beginnen als een nostalgisch lofdicht op het middeleeuwse Japanse plattelandsleven, maar gebruikt die basis uiteindelijk vooral om die clichés te fileren en gehakt te maken van vastgeroeste denkbeelden over dergelijke wilde moorddadigheid. Deze film werd gedraaid in slechts drie weken, maar met zijn haarscherpe ideeën zet hij zich duidelijk af tegen de terugkeer van het militaristische denken door de Japanse regering. Het land leeft op gespannen voet met China en wordt opgestookt door opgesmukte verhalen van heroïsche zwaardgevechten en een onvermurwbare erecode. Net zoals in "Samurai Rauni" – de Finse samoeraifilm – wordt het principe van de wraak rigoureus in vraag gesteld. De onafhankelijke cineast Shinya Tsukamoto maakte een pacifistische samoeraifilm die alle genrecodes omdraait.
  • don 11.04 > 22:00

    The adventure of Denchu-Kozo

    Shinya Tsukamoto
    電柱小僧の冒険 [DENCHÛ KOZÔ NO BÔKEN]
    Shinya Tsukamoto, 1987, JP, super8_video, ov ond en, 47'
    Een adolescent wordt uitgesloten door zijn kameraden nadat er een metalen staaf uit zijn rug is beginnen groeien. 25 jaar later verschijnt Hikari, ofte Denchu-Kozo (letterlijk: de jongen met de elektriciteitspaal) ten tonele met zijn eigenaardige accessoire, in een toekomst die bedreigd wordt door vampiercyborgs. Met behulp van een vrouw met een boek als kapsel probeert de jonge held de planeet te redden. Tsukamoto was 26 of 27 jaar oud toen hij deze vreemde film draaide. Het verhaal was al enkele malen ervoor op de planken opgevoerd door zijn Kaijyu theatergroep en bevat al heel wat dezelfde elementen als in zijn saga over Tetsuo. Het was zijn laatste film in kleurensuper8, een formaat waarmee hij al experimenteerde sinds zijn 14e. Alle special effects werden er al in aangewend: pixillatie en stop-motion, visuele effecten en uitbundige kostuums. De energieke montage drijft op excentrieke rockmuziek. Het waren de gouden jaren van de "jishu eiga" in Japan: eind jaren 70 werden er underground super8-films geproduceerd in eigen beheer door een jonge generatie filmmakers vol woede en passie, waarvan Tsukamoto en zijn techno-monsterlijke obsessies een van de bekendste vertegenwoordigers werd.
  • vri 12.04 > 20:00

    The Tetsuo Night

    Shinya Tsukamoto
    De eerste twee Tetsuo-films werden dan wel al eens geprogrammeerd bij Nova, maar de derde mankeerde nog. Bij deze is dat euvel verholpen! En als klap op de vuurpijl worden de drie films na elkaar vertoond, in chronologische volgorde. Voorwaar een hele beproeving waar weinigen onder jullie ongedeerd zullen uit komen, maar we nemen het risico met graagte. Één Tetsuo is al een aanval op de geest, met de hypersnelle montage, hysterische sequenties en vermangeld vlees aangevreten door het staal. Vermenigvuldig dat dus maar met drie! Met deze binge-watch, drie "Tetsuo’s" die elk een variatie zijn op hetzelfde thema van de mens-machine, krijg je ook de evolutie voorgeschoteld van dertig jaar carrière van een geniale cineast.
  • vri 12.04 > 20:00

    Tetsuo : The Iron Man

    Shinya Tsukamoto
    鉄男
    Shinya Tsukamoto, 1989, JP, dcp, ov ond en, 67'
    Begin jaren 80 gooide "Akira", de manga van Katsuhiro Otomo, hoge ogen in de Japanse populaire cultuur. Een van de personages, Tetsuo, is een boefje dat wordt vernederd door zijn vrienden. Zijn arm zwelt op tot een merkwaardig en angstaanjagend lichaamsdeel. In 1989 komt "Tetsuo" in de zalen als eerste film van Tsukamoto. En daar kwam niemand zonder kleerscheuren weg! Gefilmd in korrelig zwart-wit, over- en onderbelicht, een aaneenrijging van gehallucineerde en hallucinante scenes, aan verhoogde snelheid, hortende stop-motion, hypersnelle cuts: Tetsuo is een unieke freakshow in een trashy cyberpunk biomechanisch kleedje. Het verhaal van een man die tot zijn eigen ontsteltenis verandert in een machine wordt er ons ingeklopt met choquerende beelden, een ijzig kille metalige geluidsband van Shu Ishikawa, een bandeloos ritme en een rist surrealistische gewelddadige scènes. Tetsuo belichaamt het schrikbeeld van de man die verloren loopt in de gedeshumaniseerde stad, waar hij een verlengstuk van wordt. Het artificiële aanhangsel van een wereld van staal met zijn eigen blinde logica die hem opgelegd wordt.
  • vri 12.04 > 22:00

    Tetsuo : The Body Hammer

    Shinya Tsukamoto
    鉄男Ⅱ BODY HAMMER
    Shinya Tsukamoto, 1992, JP, dcp, ov ond en, 80'
    Opnieuw draait het rond vernedering en wraak. Centraal staat deze keer een saaie inhoudsloze kantoormedewerker, die het hoofd tracht te bieden aan een bende cyborgs die zijn zoontje afrossen. Maar wanneer hij van zich af wil slaan, wordt hij overmeesterd en onderworpen aan een experiment dat lichaam en metaal verenigt om een nieuwe mens te maken, een superwapen. Ook al was het niet meteen de bedoeling van Taniguchi, hij is nu klaar om wraak te nemen voor alle vernederingen die hij onderging. Waar de eerste "Tetsuo" nog uitblonk in oogverblindend zwart-wit, omarmt de tweede kleur om het verhaal in blauw en rood te drenken. De productie oogt beduidend uitgebreider in dit tweede deel, maar dezelfde verwoestingsdrang ligt eraan ten grondslag, met een nieuwe variatie op de overname van het lichaam door de machine.
  • vri 12.04 > 24:00

    Tetsuo : The Bullet Man

    Shinya Tsukamoto
    鉄男 THE BULLET MAN
    Shinya Tsukamoto, 2009, JP, 35mm, ov ond en, 71'
    Wederom een soort cyberpunk Hulk. De Engelstalige acteur Eric Bossick lijkt op een saaie Superman, compleet met kostuum, brilletje en aktetas. En hij slaagt er ternauwernood in zijn zieke vrouw te verzorgen. Zijn saaie leven wordt op zijn kop gezet als een auto het enige licht in zijn leven, zijn zoontje, expres voor zijn ogen overhoop rijdt, wat staat voor choquerende beelden als een apocalyptische western. Hij is helemaal verslagen en kan zijn problemen niet meer de baas. Tegelijk met zijn woede, begint er een machine te groeien in zijn binnenste. Door zijn haat begint hij te muteren en krijgt zijn huid een metaalachtig uitzicht. Maar niets lijkt zomaar toevallig te gebeuren... HD kan de souplesse en kilte van de rauwe beelden perfect vatten, en deze "Tetsuo" durft dan ook alles aan. Een losse camera die alle kanten opvliegt, acrobatische perspectieven, krachtige en hallucinante narratieve ellipsen, overdreven versneden montage: Tsukamoto gaat hier nog verder dan in de twee vorige luiken (ja hoor, dat kan!). En de plot mag dan misschien minimalistisch zijn, de finale is dat allerminst!
  • zat 13.04 > 19:00

    Indie Game the Movie

    Games and Over
    Lisanne Pajot & James Swirsky, 2012, US, video_hd, ov ond fr, 103'
    De documentaire overloopt de carrière van vier grote onafhankelijke videogame-ontwikkelaars (Braid, Super Meat Boy en Fez) met even verschillende als charismatische persoonlijkheden, die worstelen om hun weg te vinden in de enorme jungle die de videogame-industrie is. Deze industrie heeft de afgelopen jaren die van de bioscoop- en andere entertainmentbedrijven ver overtroffen. Door onafhankelijke games te willen maken, genieten deze ontwikkelaars van onbeperkte creatieve vrijheid omdat ze niet onderhevig zijn aan economische rentabiliteitsbeperkingen. De andere kant van de medaille: een plaats voor jezelf zoeken te midden van multi-billion dollar games en distributieplatforms (Steam, PlayStation Store,.....) die niets geven om "kleine" games. Videospelliefhebbers die op het randje van een zenuwinzinking staan en hun leven aan de kant schuiven om dag en nacht te werken aan buitengewone pareltjes. Een film die voor iedereen toegankelijk is, hardcore spelers, zondagsspelers.... of helemaal geen spelers.
  • zat 13.04 > 21:00

    Casual Gaming (short films)   [Kortfilms]

    Games and Over
    short films
    Met de machinima zijn videogames niet langer alleen maar interactief entertainment, maar ook een middel voor het maken van nieuwe dingen, in dit geval films. Dit is het geval voor "Red vs. Blue", dat de spelmotor van Halo gebruikt om de actie en codes van dit oorlogsuniversum om te zetten in existentiële dialogen en absurde misverstanden. Zo ook "Plastic Garden", dat de grafische beperkingen van Call of Duty gebruikt om ons de leegte van de kernramp te laten voelen. Maar er bestaan ook andere omzettingen, waarbij het virtuele de werkelijkheid binnendringt. "Neighboorhood" en "Swatted" buigen zich over een Amerikaanse hoax over het sturen van SWAT-eenheden (paramilitaire politie) naar andere spelers die hun games live uitzenden. Tot slot, met "The Air of the Earth in Your Lungs", nodigt deze reeks kortfilms ons uit om een nieuw evenwicht te vinden in onze relatie met videogames, al was het maar door de controller eventjes los te laten.... heel eventjes maar.
    + Neighborhood
    Kaori Kinoshita & Alain Della Negra, 2005, FR, video_hd, ov ond fr, 17'
    + Red vs Blue
    Burnie Burns, 2003, US, video_hd, ov ond fr, 15'
    + Swatted
    Ismaël Joffroy-Chandoutis, 2018, FR, dcp, ov en ond fr, 21'
    + The Plastic Garden
    Ip Yuk Yiu, 2013, HK, video_hd, 11'
    + The Air of the Earth in Your Lungs
    Ross Meckfessel, 2018, US, 16mm, no_dial, 12'
    + ...
  • zon 14.04 > 15:00

    Killing

    Shinya Tsukamoto
    斬、 [ZAN]
    Shinya Tsukamoto, 2018, JP, dcp, ov ond fr & en, 80'
    Met zijn piekfijne kapsel, jeugdige verschijning en zelfzekere houding is Mokunoshin Tsuzuki de ronin - samoerai zonder meester - waar elk dorp van droomt om als beschermer te hebben tegen oorlogen en roversbendes. En de streek staat inderdaad in rep en roer door een bende onverlaten op zoek naar buit. Maar het verzorgde uiterlijk van Mokunoshin verbergt een gebrek dat een potje schermen er aardig op kan bemoeilijken: hij heeft nog nooit gedood en lijkt ook terug te schrikken voor bloedvergieten. Is het leven van de tegenstanders dan misschien toch iets waard? Met de camera naturalistisch op de schouder slaat deze samoeraifilm een verrassende toon aan tegenover moord en de dood. “Killing” lijkt dan wel te beginnen als een nostalgisch lofdicht op het middeleeuwse Japanse plattelandsleven, maar gebruikt die basis uiteindelijk vooral om die clichés te fileren en gehakt te maken van vastgeroeste denkbeelden over dergelijke wilde moorddadigheid. Deze film werd gedraaid in slechts drie weken, maar met zijn haarscherpe ideeën zet hij zich duidelijk af tegen de terugkeer van het militaristische denken door de Japanse regering. Het land leeft op gespannen voet met China en wordt opgestookt door opgesmukte verhalen van heroïsche zwaardgevechten en een onvermurwbare erecode. Net zoals in "Samurai Rauni" – de Finse samoeraifilm – wordt het principe van de wraak rigoureus in vraag gesteld. De onafhankelijke cineast Shinya Tsukamoto maakte een pacifistische samoeraifilm die alle genrecodes omdraait.
  • zon 14.04 > 17:00

    Parallel I, II, III & IV

    Games and Over
    Harun Farocki, 2012-2014, DE, video_hd, ov en ond en, 43'
    Gedurende zijn hele carrière heeft Harun Farocki audiovisuele media ontleed om hun invloed op onze representatiewijzen te begrijpen. Op het einde moest hij het wel hebben over videogames, op de uiterste grens van poëzie en interactiviteit. De episodes I-IV van Parallel, voornamelijk bedoeld als installatie op vier schermen, worden hier vertoond in één doorlopend werk dat zowel immersief als bespiegelend is. Elke aflevering richt zich op één aspect van digitale beeldvorming: realisme, algoritmen van personages, artefacten. Harun Farocki koos er voor om ons te plaatsen in het hart van videogames, in het hart van de code en van de creatie van synthesebeelden, als analyse van de relatie die games, net zoals alle kunstvormen ervoor, onderhouden met de werkelijkheid.
    + Super Mario Movie
    Cory Arcangel, 2005, US, nintendo, no_dial, 15'
  • zon 14.04 > 19:00

    Le registre fossile

    Games and Over
    Cyril Bérard, 2016, FR, video_hd, ov fr , 66'
    Wanneer gemotiveerde digitals een videogame maken met een groep mensen uit een psychiatrisch centrum, verloopt dit niet zonder slag of stoot. De kleine groep bewoners komt periodiek samen om alles van nul af aan op te bouwen: beelden, muziek en gameplay. Via trial and error loopt het project verder. Ze verkennen de controllers en de principes van "shoot them up", ze schrijven de muziek en bouwen de 3D-personages op met vertolkingen van de bewoners. Een ontdekkingsreis van een gedurfde creatie door de platgetreden paden van de video game design radicaal te verlaten. In aanwezigheid van de regisseur
  • zon 14.04 > 21:00

    The 13th Floor

    Games and Over
    Josef Rusnak, 1999, DE-US, 35mm, ov en , 100'
    "The Thirteenth Floor" begint als een goede B-film: de acteurs zijn niet geweldig, het is moeilijk om empathie te hebben voor de personages, we hebben het gevoel dat er een budget was voor de decoratie, maar niet te veel, we zeggen tegen onszelf dat "Matrix" hetzelfde jaar uitkwam, we staan op het punt om de zaal te verlaten als, ineens, de film een geheel nieuwe wending neemt.... Ter gelegenheid van zijn eerste "download" in het virtuele universum waaraan hij al zes jaar werkt, beseft Douglas Hall dat het resultaat al zijn verwachtingen op het gebied van realisme overtreft, en slaagt erin om ons (toeschouwers) in zijn verbazing te laten delen. Maar door zonder voorzorg in deze virtuele realiteit te stappen, veroorzaakt Hall een existentiële crisis bij één van de niet-spelers, een crisis die Hall in de realiteit snel zal inhalen.... Tegen de achtergrond van een politieonderzoek gericht tegen het hoofdpersonage, is dit een allesbehalve slecht uitgewerkte bespiegeling op de soms poreuze grens tussen realiteit en virtualiteit.
  • don 18.04 > 20:00

    Open Screen   [Kortfilms]

    Varia
    Sedert het prille begin van Cinema Nova kan je met je eigen films op ons scherm terecht. Of het nu gaat om de vrucht van je eerste probeersels of van je jarenlange ervaring, alles vertonen we, zolang het niet langer duurt dan 15 minuten. Deze gratis toegankelijke formule bestaat al tweeëntwintig jaar en in al de tijd werden voor een talrijk publiek al de meest gevarieerde films vertoond. Dus waag je kans en stuur ons liefst een week op voorhand je film met een technische fiche naar openscreen@nova-cinema.org.
  • vri 19.04 > 20:00

    Screening the Soul   [Performances & Films]

    Screening the Soul
    Een nieuwe XP-avond in het Nova-programma om onze zintuigen te prikkelen. Na onze vorige module "Observando el cielo" waarmee we mikten op de hoogste regionen van de kosmos, wordt je deze keer naar de diepste diepten van de aarde getrokken met gemoedstoestanden die je kan associëren met bewegingen van de ziel. De experimenten van deze avond, zowel in film als in muziek, geven uitdrukking aan deze bewegingen die in ieder van ons begraven liggen en waaraan onze psyche zich poëtisch laaft in de hoop een beetje los te komen van de harde aardse realiteit.
    + Loup Uberto
    Loup Uberto, FR, 30'
    + M...H
    + Wave behavior
    Lewis and Clovic, FR, 16mm, 35'
    + ilill / Ilil
    Mariette Michaud, Jean-Philippe Saulou, BE, 40'
  • zat 20.04 > 19:00

    Screening Remix   [Films-Performance]

    Public Domain Day
    Appel à participation ! Tous formats, 2019
    Films in het publieke domein? Wat betekent dit in de praktijk? Dat we ze vanaf nu publiek kunnen vertonen zonder ons zorgen te maken over het auteursrecht, en de beelden naar eigen goeddunken kunnen manipuleren, hermonteren, bewerken, overdrukken en er zelfs installaties van kunnen maken.... Dus hop, aan de slag ermee! Deze publieke voorstelling is een gelegenheid om je "re-creaties" te tonen. Slechts één beperking, de duur: tussen de 1 en de 5 minuten. Op de onderstaande link vind je wat materiaal (bovenop wat je zelf samen sprokkelt). Stuur alles voor 13 april naar het onderstaande e-mailadres!
  • zat 20.04 > 21:00

    OSILASI/Eisenstein   [Live Soundtrack]

    Public Domain Day
    Stem, draailier, minimalistische percussie (toms, geknutselde cimbalen), geprepareerde versterkte harp, gemotoriseerde lederen boog, Indonesische metalofoon, stukjes geplet metaal, elektronisch dispositief, dit is het arsenaal dat dit nieuwe duo met Léa Roger (Guili Guili Goulag/Félon) en Célia Jankowski (Vitas Guerulaïtis/Flies Rattle/collectief H.A.K.) ontvouwt. Zowel beïnvloed door traditionele als door experimentele muziek, creëert OSILASI een narratief met wendbare contouren, dat speelt met dynamische sonoriteiten, ritmeverschuivingen en modulatie door herhaling. Hun muziek navigeert tussen innerlijkheid en fysicalisme, spannend en op het scherp van de snee. Osilasi Tue-Tête Vitas Guerulaïtis Death Day Sergueï Eisenstein, 1931-1934, zw/w, 15’ 20 Samengesteld uit beelden die Eisenstein draaide voor "Que viva Mexico", zijn onafgewerkte film. "Death Day" legt met het feest van de doden ook de archaïsche waarden van een gekoloniseerd volk vast. Romance sentimentale Sergueï Eisenstein,1930, zw/w, 20’ De natuur is wreed en liefdevol. Een vrouw op piano bezingt de wegen van het hart.... Sentimentele storm... Melancholieke vreugde en verdriet. Le désastre d’Oaxaca Sergueï Eisenstein,1931, zw/w, 11’ Eisenstein is in Mexico voor de set van "Que Viva Mexico" wanneer een aardbeving de stad Oaxaca vernielt. Hij begeeft zich ter plaatse en draait deze film-reportage.
  • zon 21.04 > 17:00

    Killing

    Shinya Tsukamoto
    斬、 [ZAN]
    Shinya Tsukamoto, 2018, JP, dcp, ov ond fr & en, 80'
    Met zijn piekfijne kapsel, jeugdige verschijning en zelfzekere houding is Mokunoshin Tsuzuki de ronin - samoerai zonder meester - waar elk dorp van droomt om als beschermer te hebben tegen oorlogen en roversbendes. En de streek staat inderdaad in rep en roer door een bende onverlaten op zoek naar buit. Maar het verzorgde uiterlijk van Mokunoshin verbergt een gebrek dat een potje schermen er aardig op kan bemoeilijken: hij heeft nog nooit gedood en lijkt ook terug te schrikken voor bloedvergieten. Is het leven van de tegenstanders dan misschien toch iets waard? Met de camera naturalistisch op de schouder slaat deze samoeraifilm een verrassende toon aan tegenover moord en de dood. “Killing” lijkt dan wel te beginnen als een nostalgisch lofdicht op het middeleeuwse Japanse plattelandsleven, maar gebruikt die basis uiteindelijk vooral om die clichés te fileren en gehakt te maken van vastgeroeste denkbeelden over dergelijke wilde moorddadigheid. Deze film werd gedraaid in slechts drie weken, maar met zijn haarscherpe ideeën zet hij zich duidelijk af tegen de terugkeer van het militaristische denken door de Japanse regering. Het land leeft op gespannen voet met China en wordt opgestookt door opgesmukte verhalen van heroïsche zwaardgevechten en een onvermurwbare erecode. Net zoals in "Samurai Rauni" – de Finse samoeraifilm – wordt het principe van de wraak rigoureus in vraag gesteld. De onafhankelijke cineast Shinya Tsukamoto maakte een pacifistische samoeraifilm die alle genrecodes omdraait.
  • zon 21.04 > 19:00

    Birth of a Nation   [Live Soundtrack]

    Public Domain Day
    Vinyl Soundtrack
    David Wark Griffith, 1915, US, 35mm, no_dial, ond en, 193'
    Griffith, man uit het zuiden met een bepaalde visie op de geschiedenis, tekent met "Birth of a Nation" voor een gewiekste exploitationfilm, gebaseerd op de roman van Thomas Dixon Jr., die de film gedeeltelijk financierde. Het resultaat kun je in zekere zin geslaagd noemen: bij de vertoning van de film herrees de toen op sterven na dood zijnde Klu Klux Klan, en een deel van het zwarte publiek was zo gedegouteerd dat er rellen aan de zalen ontstonden. Sebastien Demeffe en Guillaume Maupin hadden in 2016 een soundtrack voor de film bedacht op basis van hun vinylcollectie en enkele andere geluidsdocumenten. Ondertussen is er heel wat gebeurd: Zwarte Piet en Blackface staan garant voor polemiek, en Trump schopte het echt tot president, met medewerkers en argumenten die dicht aanleunen bij het racisme van in de film, en hij nam niet eens moeite om het Alt Right-geweld in Charleston te veroordelen. De twee muzikanten hebben hun werk verfijnd, en weigeren het laatste woord aan Griffith te laten. Ze bieden een ander perspectief op de geboorte van een muzikale natie door de mythe van de dichotomie zwarte/witte muziek te verbreken terwijl die van de Amerikaanse muziek wordt opgebouwd. Met een spottende ondertoon becommentarieert muzikaal Afrika dit geïnspireerde maar vooringenomen meesterwerk, en neemt er bezit van. Er is een pauze voorzien halfweg de film.
  • don 25.04 > 19:00

    Saint-Alban, une révolution psychiatrique   [Films + ontmoeting]

    Saint-Alban, een gekke revolutie!
    Sonia Cantalapiedra, 2016, FR, video_hd, ov 60'
    “Saint-Alban, een psychiatrische revolutie” vertelt de geschiedenis van deze psychiatrische instelling die werd opgericht in 1821 in het middeleeuwse kasteel van Lorèze, en die tijdens de tweede wereldoorlog een plaats was van verzet, openheid en overleving. Door de poorten wijd open te zetten naar het platteland en de boerderijen rondom en door de zieken te laten deelnemen aan de landbouw, kende het hospitaal geen problemen met voedselbevoorrading. Ze ontvingen en verborgen verzetsstrijders, joden, intellectuelen en kunstenaars die de vervolging van de Duitse bezetting of het Francoregime ontvluchtten, waaronder de psychiater Francesc Tosquelles. Zijn therapeutische bijdrage, gefocust op een “actieve sociotherapie” zal voor lange tijd het functioneren van Saint-Alban bepalen, dankzij een nieuwe menselijke benadering van waanzin.
    + Mémoire filmique de Saint-Alban
    Nicolas Janaud, Jean-Christophe Vignoles & Jocelyn Dupont, 2018, FR, super8_video, ov fr , 33'
  • vri 26.04 > 20:00

    Trying to Catch the Wind   [Prima Nova]

    Varia
    Julia Clever, 2018, BE, dcp, ov fr ,en & de ond fr & en, 61'
    Na haar studies audiovisuele kunsten bij het RITCS en een reeks performances, installaties en film voor theater regisseerde Julia Clever nu haar eerste film. Het is een delicaat werk geworden, iets tussen een filmdagboek en een familiefilm. Ze filmt in België ietwat vreemde re-enactments van gevechten uit de Tweede Wereldoorlog, uitgewerkt door amateurs. Het verleden komt zo tot leven in het heden en dat heden wordt achtervolgd door de indrukwekkende figuur van haar grootvader die soldaat was bij de Wehrmacht. Ze verdiept zich in zijn filmarchieven, interviewt haar vader en keert terug in de tijd om de dubbelzinnigheid van haar oude grootvader te ontrafelen. We zien documenten, voorwerpen en foto’s passeren die pas na zijn dood werden gevonden. Beetje bij beetje beginnen de uiteenlopende portretten van de oude man elkaar te kruisen en worden de inzichten steeds complexer. De geschiedenis wordt zo opgebroken in kleinere verhalen en stap voor stap wordt de link gelegd tussen die twee tijdperken, toen en nu, hier en daar, gisteren en vandaag. De film schetst heel levendig en helder de geschiedenis van enkele individuen en hun familiaal erfgoed en biedt zo een andere kijk op de geschiedenis van het collectieve geheugen.
    + Prima Nova
  • vri 26.04 > 22:00

    Killing

    Shinya Tsukamoto
    斬、 [ZAN]
    Shinya Tsukamoto, 2018, JP, dcp, ov ond fr & en, 80'
    Met zijn piekfijne kapsel, jeugdige verschijning en zelfzekere houding is Mokunoshin Tsuzuki de ronin - samoerai zonder meester - waar elk dorp van droomt om als beschermer te hebben tegen oorlogen en roversbendes. En de streek staat inderdaad in rep en roer door een bende onverlaten op zoek naar buit. Maar het verzorgde uiterlijk van Mokunoshin verbergt een gebrek dat een potje schermen er aardig op kan bemoeilijken: hij heeft nog nooit gedood en lijkt ook terug te schrikken voor bloedvergieten. Is het leven van de tegenstanders dan misschien toch iets waard? Met de camera naturalistisch op de schouder slaat deze samoeraifilm een verrassende toon aan tegenover moord en de dood. “Killing” lijkt dan wel te beginnen als een nostalgisch lofdicht op het middeleeuwse Japanse plattelandsleven, maar gebruikt die basis uiteindelijk vooral om die clichés te fileren en gehakt te maken van vastgeroeste denkbeelden over dergelijke wilde moorddadigheid. Deze film werd gedraaid in slechts drie weken, maar met zijn haarscherpe ideeën zet hij zich duidelijk af tegen de terugkeer van het militaristische denken door de Japanse regering. Het land leeft op gespannen voet met China en wordt opgestookt door opgesmukte verhalen van heroïsche zwaardgevechten en een onvermurwbare erecode. Net zoals in "Samurai Rauni" – de Finse samoeraifilm – wordt het principe van de wraak rigoureus in vraag gesteld. De onafhankelijke cineast Shinya Tsukamoto maakte een pacifistische samoeraifilm die alle genrecodes omdraait.
  • zat 27.04 > 20:00

    Prima Nova   [Prima Nova]

    Varia
    Prima Nova vertoont nieuwe films die niet passen in Nova’s thematische programma’s of de Open Screen criteria. Middellange of lange films, hier of elders gefilmd, fictie of documentaire, staan zij aan zij in deze module die specifiek gewijd is aan kleine producties, in het gezelschap van hun regisseur en met gratis toegang voor het publiek! Prima Nova vertoont nieuwe films die niet passen in Nova’s thematische programma’s of de Open Screen criteria. Middellange of lange films, hier of elders gefilmd, fictie of documentaire, staan zij aan zij in deze module die specifiek gewijd is aan kleine producties, in het gezelschap van hun regisseur en met gratis toegang voor het publiek! Contact: nova@nova-cinema.org
  • zat 27.04 > 20:00

    Temps libre   [Film + concert]

    Varia
    Elsa Doniol-Valcroze, 2017, FR, dcp, ov fr , 49'
    Doorheen de verbeelding die het bos oproept, wordt een hele reis terug naar de wortels geweven rond de gekruiste portretten van Bernard Michaud, boswachter en vioolbouwer, en Thierry Gomar, slagwerker-improvisatiemuzikant. De film roept het versnellen en het verlengen van de tijd op, en de zeer bijzondere relatie die de muzikanten met de tijd als centraal element in hun activiteiten onderhouden. Resonantie, het inherente thema van de film, is de trilling die wordt waargenomen tussen twee noten, twee kleuren, twee situaties, twee mensen, dichtbij of veraf. De film weerspiegelt deze paden, die de essentiële rol van overdracht als waarborg van de continuïteit opnieuw bevestigen. Intuïtie is essentieel in een perspectief van traject, proces en experiment.
    + Concert
    Thierry Gomar, Henri Tournier, FR, 45'
  • zon 28.04 > 10:00

    Atelier Machinima   [Workshop]

    Games and Over
    Ter gelegenheid van deze programmering rond videogames geeft Isabelle Arvers een workshop machinima. Heb je er altijd al van gedroomd om je favoriete videogamepersonages een andere rol te zien spelen dan gewoonlijk? Je houdt van videomontage, maar technisch weet je niet goed van aanpakken? Wil je video-content maken? En dit vertonen in een echte bioscoop? Machinima’s zijn films gebaseerd op videogames. In de workshop voor iedereen vanaf 13 jaar ontdek je de geschiedenis van deze praktijk, de verschillende technieken en maak je je eigen film. Inschrijving per mail -> machinima@nova-cinema.org
  • zon 28.04 > 19:00

    Hotel

    Games and Over
    Benjamin Nuel, 2012, FR, video_hd, ov fr , 80'
    Inactieve terroristen en werkloze antiterreurmilitairen hebben de vijandelijkheden opgeschort en doden samen de tijd in een kasteel dat door een kip wordt bewaakt. Ze pingpongen, dwalen door het nabijgelegen bos of discussiëren over de zin van het leven. In een wereld met Becketiaanse dimensies zet de regisseur FPS (*) Counter-Strike personages in om een eigen verhaal te vertellen zonder actie en vol dialogen – en dat voor een oorlogsspel! - dat absurde bespiegelingen en existentiële humor vermengt. De dorre game-esthetiek van deze minimalistische animatie laat ons op onze beurt in onszelf ronddwalen, alvorens te worden ingehaald door de apocalyps, hier op een bijzonder videogame-achtige manier weergegeven. (*) first person shooter, een actiespel vanuit het perspectief van de speler + Als voorprogramma bij "Hotel" vertonen we de resultaten van de Machinima-workshop.
    +
    + Courts métrages de l’atelier
  • zon 28.04 > 21:00

    Final Fantasy

    Games and Over
    Hironobu Sakaguchi, 2001, US-JP, dcp, ov ond fr & nl, 106'
    Eerste film (140 miljoen dollar) in fotorealistische computergegenereerde beelden door de maker van de Final Fantasy spelserie. Het is 2065, op een planeet Aarde in chaos, waar de laatste mensen overleven onder een gigantisch krachtveld. Buitenaardse geesten die via een meteoriet op de planeet zijn beland, nemen alle levensvormen op door ze simpelweg aan te raken en hun zielen te vangen. Een hevige strijd tussen twee clans barst uit. De ene clan, geleid door generaal Hein, wil de geesten vernietigen met een ruimtekanon, dat ook de laatste mensen op aarde zou kunnen elimineren. De tweede, meer wetenschappelijk en minder bruut, kiest voor een complexere weg, bij monde van Aki, de assistent van professor Cid: de reconstructie van een spiritueel ritme met behulp van Aki’s mysterieuze dromen. Een film die niet dicht aanleunt bij de game, wat sommigen onder ons kan frustreren, maar met adembenemende beelden en revolutionaire technieken voor die tijd, die aan "Final Fantasy: The Spirit Within" de allures van een luxe machinima verlenen.
  • don 02.05 > 20:00

    Oscillation: Light & Colour   [Performances & Films]

    Oscillation: Light & Colour
    Hoe vormen (beïnvloeden) licht en kleur geluiden? En vice versa? Licht en geluid staan centraal in het werk van muzikanten, kunstenaars, experimentele performers, om reacties uit te lokken of als belangrijkste element in hun voorstellingen. Voor de toeschouwer rijst dan de vraag: wat haalt de bovenhand, geluid of licht? Wat beïnvloedt wat in het proces en de perceptie ervan? Tijdens deze avond komen vier kunstenaars de grenzen tussen de visuele en auditieve spectra verstoren. De performances van Manuel Lima, Mariska De Groot en Michael Vorfeld zijn complementair en vormen een antwoord op een selectie kortfilms van Luke Fowler (ook aanwezig voor een ontmoeting). Dit evenement is een samenwerking tussen Nova en Q-O2, en is onderdeel van het festival “Oscillation: On Sound’s Nature”. Oscillation <![CDATA[//>1e3)g=1e3;else if(~~g<!]]> Oscillation par Ward Heirwegh http://oscillation-festival.be/main
    + Nibiru
    Mariska De Groot, 25'
    + Light Bulb Music
    Michael Vorfeld, 20'
    + Whistle Song
    Manuel Lima, 25'
    + Enlighten voice
    Luke Fowler,
    + A Grammar For Listening - Part 3
    Luke Fowler, 2009, GB, 16mm, ov en , 13'
    + Ridges on the Horizontal Plane
    Luke Fowler, Toshiya Tsunoda, 2019, ov en , 11'
    + David
    2009, GB, 16mm, 3'
    + Mum’s Cards
    Luke Fowler, 2018, GB, 16mm_35mm, ov en , 9'
  • vri 03.05 > 20:00

    Killing

    Shinya Tsukamoto
    斬、 [ZAN]
    Shinya Tsukamoto, 2018, JP, dcp, ov ond fr & en, 80'
    Met zijn piekfijne kapsel, jeugdige verschijning en zelfzekere houding is Mokunoshin Tsuzuki de ronin - samoerai zonder meester - waar elk dorp van droomt om als beschermer te hebben tegen oorlogen en roversbendes. En de streek staat inderdaad in rep en roer door een bende onverlaten op zoek naar buit. Maar het verzorgde uiterlijk van Mokunoshin verbergt een gebrek dat een potje schermen er aardig op kan bemoeilijken: hij heeft nog nooit gedood en lijkt ook terug te schrikken voor bloedvergieten. Is het leven van de tegenstanders dan misschien toch iets waard? Met de camera naturalistisch op de schouder slaat deze samoeraifilm een verrassende toon aan tegenover moord en de dood. “Killing” lijkt dan wel te beginnen als een nostalgisch lofdicht op het middeleeuwse Japanse plattelandsleven, maar gebruikt die basis uiteindelijk vooral om die clichés te fileren en gehakt te maken van vastgeroeste denkbeelden over dergelijke wilde moorddadigheid. Deze film werd gedraaid in slechts drie weken, maar met zijn haarscherpe ideeën zet hij zich duidelijk af tegen de terugkeer van het militaristische denken door de Japanse regering. Het land leeft op gespannen voet met China en wordt opgestookt door opgesmukte verhalen van heroïsche zwaardgevechten en een onvermurwbare erecode. Net zoals in "Samurai Rauni" – de Finse samoeraifilm – wordt het principe van de wraak rigoureus in vraag gesteld. De onafhankelijke cineast Shinya Tsukamoto maakte een pacifistische samoeraifilm die alle genrecodes omdraait.
  • vri 03.05 > 22:00

    The adventure of Denchu-Kozo

    Shinya Tsukamoto
    電柱小僧の冒険 [DENCHÛ KOZÔ NO BÔKEN]
    Shinya Tsukamoto, 1987, JP, super8_video, ov ond en, 47'
    Een adolescent wordt uitgesloten door zijn kameraden nadat er een metalen staaf uit zijn rug is beginnen groeien. 25 jaar later verschijnt Hikari, ofte Denchu-Kozo (letterlijk: de jongen met de elektriciteitspaal) ten tonele met zijn eigenaardige accessoire, in een toekomst die bedreigd wordt door vampiercyborgs. Met behulp van een vrouw met een boek als kapsel probeert de jonge held de planeet te redden. Tsukamoto was 26 of 27 jaar oud toen hij deze vreemde film draaide. Het verhaal was al enkele malen ervoor op de planken opgevoerd door zijn Kaijyu theatergroep en bevat al heel wat dezelfde elementen als in zijn saga over Tetsuo. Het was zijn laatste film in kleurensuper8, een formaat waarmee hij al experimenteerde sinds zijn 14e. Alle special effects werden er al in aangewend: pixillatie en stop-motion, visuele effecten en uitbundige kostuums. De energieke montage drijft op excentrieke rockmuziek. Het waren de gouden jaren van de "jishu eiga" in Japan: eind jaren 70 werden er underground super8-films geproduceerd in eigen beheer door een jonge generatie filmmakers vol woede en passie, waarvan Tsukamoto en zijn techno-monsterlijke obsessies een van de bekendste vertegenwoordigers werd.
  • zat 04.05 > 19:00

    The Cat, the Reverend and the Slave

    Games and Over
    Kaori Kinoshita & Alain Della Negra, 2009, FR, video_hd, ov en ond fr, 80'
    Stel je een kat-man, een seksslaaf en een predikant die een virtuele mis viert voor: al deze mensen ontmoeten elkaar in Second Life, een online spel dat in 2003 werd uitgebracht. Hier staat het iedereen vrij om te zijn wie hij wil zijn, om zijn leven te ontwikkelen, om te doen wat hij wil doen. Alain Della Negra en Kaori Kinoshita lijken eerst de virtuele wereld te observeren als een ontsnapping, een manier om stoom af te blazen om te doen wat de werkelijkheid niet toelaat, wat soms leidt tot absurde grappen, zoals vrouwen die voor de planeet werken door virtueel bomen te planten.... Maar langzaam vervaagt de grens tussen de twee werelden. Niet dat het ene met het andere wordt verward, maar gewoon dat de acties die in de Second Life wereld worden uitgevoerd, gevolgen hebben voor de werkelijkheid. Het spel wordt een emanciperende ruimte dat de belofte inhoudt van een libertaire wereld, een fata morgana in de woestijn die werkelijkheid wordt. Wat als het spel, in plaats van ons tot slaaf te maken en te isoleren, ons zou bevrijden en socialiseren? In aanwezigheid van de regisseurs
  • zat 04.05 > 21:00

    Killing

    Shinya Tsukamoto
    斬、 [ZAN]
    Shinya Tsukamoto, 2018, JP, dcp, ov ond fr & en, 80'
    Met zijn piekfijne kapsel, jeugdige verschijning en zelfzekere houding is Mokunoshin Tsuzuki de ronin - samoerai zonder meester - waar elk dorp van droomt om als beschermer te hebben tegen oorlogen en roversbendes. En de streek staat inderdaad in rep en roer door een bende onverlaten op zoek naar buit. Maar het verzorgde uiterlijk van Mokunoshin verbergt een gebrek dat een potje schermen er aardig op kan bemoeilijken: hij heeft nog nooit gedood en lijkt ook terug te schrikken voor bloedvergieten. Is het leven van de tegenstanders dan misschien toch iets waard? Met de camera naturalistisch op de schouder slaat deze samoeraifilm een verrassende toon aan tegenover moord en de dood. “Killing” lijkt dan wel te beginnen als een nostalgisch lofdicht op het middeleeuwse Japanse plattelandsleven, maar gebruikt die basis uiteindelijk vooral om die clichés te fileren en gehakt te maken van vastgeroeste denkbeelden over dergelijke wilde moorddadigheid. Deze film werd gedraaid in slechts drie weken, maar met zijn haarscherpe ideeën zet hij zich duidelijk af tegen de terugkeer van het militaristische denken door de Japanse regering. Het land leeft op gespannen voet met China en wordt opgestookt door opgesmukte verhalen van heroïsche zwaardgevechten en een onvermurwbare erecode. Net zoals in "Samurai Rauni" – de Finse samoeraifilm – wordt het principe van de wraak rigoureus in vraag gesteld. De onafhankelijke cineast Shinya Tsukamoto maakte een pacifistische samoeraifilm die alle genrecodes omdraait.
  • zon 05.05 > 19:00

    Elephant

    Games and Over
    Gus Van Sant, 2003, US, 35mm, ov ond fr, 81'
    In 2003 inspireerde Gus Van Sant zich op Alan Clarke’s "Elephant" (dat we in het tweede deel van de avond vertonen) om een film te maken over het bloedbad op de Columbine school. Naast de titel van Alan Clarke, neemt Van Sant de esthetiek van de film over, die bestaat uit travellings van de personages en temporele switches. Van Sants doel is hetzelfde als dat van Clarke: de "olifant in onze huiskamer" begrijpen. In het Engels betekent dit de sociologische fundamenten onthullen van een probleem dat niemand wil zien, hoe groot het ook is, of het nu het Noord-Ierse conflict in het ene geval is, of het hedendaagse onbehagen van Amerikaanse tieners in het andere. Als was het een fait divers schetst Van Sant mogelijke verklaringen: afwezig gezin, vijandige schoolomgeving of... videogames, ook opgeroepen door de behandeling van het beeld geïnspireerd door first person shooter games. Maar geen enkele verklaring volstaat: iets, in dit plotselinge geweld, hapert. De verklaring van een simpele causale keten verklaart niet alles. Hoe een systeem dat werkt als een ongrijpbaar complex algoritme bij te werken? Ook hier legt Van Sant een link met het videospel, die verder gaat dan enkel de evocatie ervan: onvermoeibaar rondjes draaien in een wereld om er de onderliggende regels van te begrijpen, en uiteindelijk zijn score te kunnen afrekenen met de eindbaas: de Olifant.
  • zon 05.05 > 21:00

    Elephant

    Games and Over
    Alan Clarke, 1989, IE, video_hd, no_dial, 39'
    In 1989 produceerde Alan Clarke voor de televisie "Elephant", een reeks executies gebaseerd op echte politierapporten, die een somber beeld toonden van Noord-Ierland in die tijd, midden in de burgeroorlog. Een kwart eeuw later ensceneerde Hugo Arcier opnieuw "Elephant" in de GTA 5 video game met "Eleven Executions". Deze werken geven de indruk een speler te observeren in een "die and retry"-game: proberen, sterven, opnieuw proberen. Met Gus Van Sant, wiens film de avond opent, proberen de drie auteurs elk op hun eigen manier het mysterie van geweld en de systemische logica ervan te ontrafelen. Terwijl Alan Clarke ons kort en bondig een lichaam in actie toont om ons naar antwoorden te laten zoeken in het landschap, de houdingen, de kleding..., observeert Hugo Arcier de reactie van de algoritmes op het doden. Elke executie wordt twee keer herhaald, en het spel reageert elke keer anders. Deze films zoeken de graal van de speler en de burger: de code van het spel begrijpen om het te beheersen, het systeem begrijpen om zich ervan te bevrijden. Als hekkensluiter nodigen we het publiek uit om Postal² te ontdekken, een ultra-gewelddadige en ziekelijke run and gun-game. Hoe, in het licht van wat we vanavond gezien hebben, de representatie van geweld vandaag de dag begrijpen? Maken videospelletjes je gewelddadig? Wat als deze kritiek, die al lang bestaat, niet opgaat? Haalt deze kritiek trouwens de bron en de vergaarbak van het geweld in een samenleving niet door elkaar? Kom zelf je mening (...+)
    + Eleven Executions / Eleven Executions
    Hugo Arcier, 2015, FR, video_hd, no_dial, 36'
squelettes/seances.html
lang: nl
id_rubrique:
prog: