> rétrospectives

Sei donne per l’assasino Blood and Black Lace

Dans un magasin de confection de vêtements d"une modiste respectable, plane une ambiance bien malsaine depuis que l"une des modèles a été retrouvée assassinée. Cahiers intimes convoîtés, un amant cachéŠ huis-clos : angoisse ! Le cercle se referme et pourtant le mystère plane toujours. Directeur de la photographie sur les films de réalisateurs tels que Roberto Rossellini, G. W. Pabst, Raoul Walsh,Š Mario Bava est l"un des grands maîtres du film érotique et à suspense. Avec "Sei donne per l"assassino" il est dans une de ses meilleures périodes et ouvre la voie au slasher (film de genre, où les femmes sont soumises à des violences). "Sei donne per l"assassino" est aussi un film clé dans la filmographie de Bava, où celui-ci accentue la place de la "grosse machine à tuer". Cependant, les couleurs de l"image et le soin des cadrages donnent au film toute sa consistance particulière, guidant sa lecture vers d"autres sphères, culturellement et politiquement engagées.

15.03 > 22:30
VAMPYRES

Egalement scénariste et dessinateur de comics dans les années Œ60 et Œ70, l"espagnol José Larraz a réalisé une bonne partie de sa filmographie en Angleterre. Son goût pour l"étrange, le non-dit, son talent pour habiller ses films d"une reconnaissable "Touch of Class", montrant tout ce qu"il est possible de montrer dans des productions à petit budget sans faire "cheap", ont fait de lui un personnage à part dans le paysage horrifique anglais. "Vampyres" est l"histoire d"un homme perdu dans la campagne, pris au piège sensuel de deux femmes vampires qui l"hébergent. L"histoire de l"intrusion d"un mâle dans un espace féminin sexuellement confiné et protégéŠ L"histoire d"un désir désespéré de sexe qui ne rencontre qu"un déferlement de violence. Une histoire de vampires très sanglante et très érotique racontée d"un point de vue féminin, où la mort se nourrit de l"angoisse d"être impuissant.

16.03 > 22:30
WHO COULD KILL A CHILD

Uruguayen débarqué en Europe fin des années Œ60, Serrador a réalisé deux films considérés incontournables dans l"histoire du cinéma fantastique espagnol, avant de travailler pour la télévision : "La Residencia" et "Who Could Kill a Child ?". Moins influent que "La Residencia" (que Dario Argento n"a pu manquer, et plus récemment "The Others" frôle le pompage maladroit), "Who Could Kill a Child", plus sobre mais aussi plus inquiétant, brise sans détour le tabou de l"innocence de l"enfance. Deux adultes enquêtent sur une île, et ne trouvent aucune trace des adultes qui y vivaient. Ne restent que des enfants et de jeunes ados. Inondé de soleil, mais claustrophobe à souhait, "Who Could Kill a Child ?" qui culmine en un final désespéré et jusqu"au-boutiste, réserve quelques sombres surprises à l"arrière-goût nauséeuxŠ

17.03 > 22:30
WEREWOLF WOMAN

Cinéaste obscur habituellement connu pour ses films SM adulés par les plus fétichistes des amateurs de cinéma-bis (relevant du genre "Woman in Prison Film"), Rino Di Silvestro n"est pas à dédaigner, ne fût-ce que pour ce "Werewolf Woman"réjouissant, à la sexualité débridée, qui met en scène une jeune femme habitée par l"horrible certitude de se transformer, comme son aïeule avant elle, durant les nuits de pleine lune. Naviguant malicieusement entre névrose, lycanthropie, fantasme, Di Silvestro oppose le sexe au réel, la guérison à la violence avec un sens du dérapage décapant. Une petite perle, chaude mais rare.

18.03 > 22:30
HOUSE OF WHIPCORD

Pete Walker est un des derniers représentants du cinéma d"exploitation britannique. Il a tourné des sex-loops par centaines, puis des longs métrages érotiques dans les années 60, avant d"opter pour l"horreur contemporaine (en réaction à l"horreur gothique défendue par la Hammer Film) avec une trilogie remarquée : "House of Whipcord", "Frightmare", "House of Mortal Sin", en 74-75."House of Whipcord", son film préféré, montre le goût de Walker pour l"horreur grand-guignolesque et les personnages que la société rend déviants. Dans une maison de correction pour jeunes filles débauchées, un juge sénile et aveugle, secondé par une soldatesque féminine austère et sadique, poursuit une mission rédemptrice à l"insu d"un système jugé trop permissif.
A la fois sexy et politiquement incorrect, "House of Whipcord" est dédié aux personnes souhaitant la réintroduction des châtiments corporels en Grande Bretagne. Culte et classique.

19.03 > 22:30
20.03 > 22:30
EXPOSÉ

Soft-core sanglant au casting alléchant (Udo Kier, en dérapage constant, et Tiona Richmond, "Britain"s Nr. One Sex Symbol" en Œ75), "Exposé" fait partie des videonasties, films interdits en Angleterre justement parce qu"ils développent à la fois des scènes de sexe et de violence. Lesbianisme, masturbation, viol ponctuant un cauchemar éveillé dans lequel se débat un écrivain à succès hanté par des hallucinations morbides, voyeur victime de sa paranoïa entouré de femmes à la sexualité explosive. Venu du documentaire, James Kenelm Clarke a signé également deux comédies érotiques, toujours avec Fiona Richmond. "Exposé" est produit par Bryan Smedley-Aston, producteur audacieux du "Vampyres" de José Larraz.

24.03 > 22:30
CANNIBAL MAN

Eloy de la Iglesia a réalisé "La semana del asesino" (autre titre de "Cannibal Man", qui est d"ailleurs un titre trompeur puisqu"il n"est pas question de cannibalisme ici) peu avant la mort du Général Franco. Observer sans être observé, sexualité réprimée : "Cannibal Man" montre un monde confiné où aucune transgression n"est possible ni tolérée. Marcos, qui taillade des quartiers de viande à la chaîne dans une fabrique de soupe en conserve, accumule les meurtres, méthodiquement, installant méticuleusement les corps dans son taudis. Distant, froid et malsain, "Cannibal Man" pose un regard incisif sur la société de consommation. Eloy de la Iglesia, qui passe pour être un provocateur dans le choix de ses sujets, a réalisé plus d"une vingtaine de filmsŠ un vrai cinéaste culte et marginal à découvrir. "Cannibal Man", gore et sexuellement ambigu, fait partie des videonasties, interdits en UK

25.03 > 22:30
AUTOSTOP ROSSO SANGUE

Journaliste, écrivain, cinéaste italien porté sur les comédies de moeurs décalées et les portraits à l"acide de séducteurs machos mal dans leur peau, Pasquale Festa Campanile ("Ma femme est un violon") pousse ses sujets à bout, flirtant avec l"absurde, l"érotisme et l"excessif de façon souvent inattendue. "Autostop Rosso Sangue", road-movie culte longtemps éreinté par la censure, raconte la survie d"un couple pris en otage par un auto-stoppeur pervers et manipulateur. Voyeurisme, rapports de force ambigus, violence sexuelle, les ingrédients très explicites d"une série B sont éclaboussés par un auteur impertinent pour qui la voiture, microcosme social hasardeux, devient le théâtre de la domination de la femme par l"homme. Suspense et vitesse vous emmèneront on the road to nowhere...

26.03 > 22:30
TRAS EL CRISTAL

Augusti Villaronga est l"un des réalisateurs espagnols actuels les plus fascinants. "Tras el cristal" est l"histoire d"un pédophile nazi qui un jour, suite à ses expériences morbides, tombe du haut d"une tour. Alors paralysé, et enfermé dans un tube respiratoire, l"ancien conquérant doit sa survie à des tuyaux. Dans une athmosphère lugubre de post âge d"or industriel, croît une histoire d"amour improbable et tortueuse entre cet homme totalement paralysé et son très jeune infirmier. La réalisation tient la barre de main de maître, et les cadrages sont époustouflants ; ce n"est pas pour rien que le film fut remarqué lors de son apparition dans les festivals. Les scènes de suspense y sont excellentes et pourtant, il ne s"agit ici ni d"un film d"horreur, ni d"un thriller. Ses réalisations suivantes sont "El niño de la luna" (1989), "El pasajero clandestino" (1994), "99.9" (1999), et "El mar" (1999). A voir absolument !

27.03 > 22:30
Sei donne per l’assasino Blood and Black Lace

In een gerenommeerd kledinghuis hangt een lugubere sfeer nadat een van de modellen er dood wordt teruggevonden. Haar in beslag genomen dagboeken onthullen het bestaan van een geheime minnaar en voor we het weten bevinden we ons in een typische Œhuis clos", waarbij de cirkel zich langzaam rond de personages sluit, terwijl het mysterie onopgehelderd blijft... Als fotograaf voor films van onder meer Roberto Rossellini, G. W. Pabst, Raoul Walsh, e.a. is Mario Bava een van de grote meesters van de erotische film alsmede van de suspensfilm. Met "Sei donne per l"assassino" is hij op zijn best en toont ons niet minder dan een echte "slasher" (genrefilm waarin vrouwen aan allerhande gewelddaden worden blootgesteld). "Sei donne per l"assassino" is tevens een sleutelfilm in Bava"s filmografie, waar de grote moordmachine zonder scrupules wordt ingezet... Ondertussen geven de kleuren van de beelden en de verzorgde kadrering de film een heel eigen consistentie, die de toeschouwer leidt naar andere cultureel en politiek geladen sferen.

15.03 > 22:30
VAMPYRES

De Spanjaard José Larraz is eveneens scenarioschrijver en tekenaar van comics in de jaren Œ60 en Œ70. Een groot deel van zijn films maakte hij in Engeland. Zijn voorkeur voor het vreemde, het onuitgesprokene, zijn talent om films een tikje klasse te geven, tonen aan dat het mogelijk is om lowbudget-producties te maken zonder "goedkoop" te zijn. Dit alles maakt hem tot een apart personage in het Engelse horrorwereldje. "Vampyres" vertelt het verhaal van een verdwaalde man, sensueel in de val gelokt door twee vrouwelijke vampieren die hem onderdak bieden. Het verhaal van een man die een seksueel geïsoleerde vrouwenruimte betreedt. Het verhaal van een wanhopig verlangen dat slechts beantwoord wordt door een storm van geweld. Een bloedig vampierenverhaal dat erotisch vanuit vrouwelijk standpunt verteld wordt, waar de dood zich voedt met de angst voor machteloosheid.

16.03 > 22:30
WHO COULD KILL A CHILD

Een Urugayaan die eind jaren Œ60 in Europa verzeilde en, alvorens zich te werpen op televisiewerk, twee films maakte waar je niet om heen kunt in de geschiedenis van de Spaanse fantastische film : "La Residencia" en "Who Could Kill a Child ?". Deze laatste is minder invloedrijk dan zijn voorganger, maar "Who Could Kill a Child" is dan ook des te soberder, verontrustender en maakt brandhout van de mythe van het onschuldige kind. Twee volwassenen gaan op onderzoek uit op een eiland, maar vinden geen enkel spoor terug van de volwassenen die er leefden. Er blijven enkel de kinderen en adolescenten over. "Who Could Kill a Child ?" is zonovergoten maar oh zo claustrofobisch, bouwt op naar een wanhopig einde, en verbergt enkele verrassingen met bittere nasmaakŠ

17.03 > 22:30
WEREWOLF WOMAN

Obscure cineast die meestal bekend is om zijn SM-films opgehemeld door de vrouwen-in-gevangenis-fetisjisten van de bis-cinema. Rino Di Silvestro is echter niet te versmaden, al was het maar om zijn "Werewolf Woman" waarin een jonge vrouw bezeten is door de afgrijselijke zekerheid dat ze transformeert tijdens volle maan. Schalks schipperend tussen neurose, lycantropie en fantasme, plaatst Di Silvestro met voldoende zin voor verfrissende afwijkingen, sex tegenover werkelijkheid, genezing tegenover geweld. Een klein, zeldzaam pareltje !

18.03 > 22:30
HOUSE OF WHIPCORD

Peter Walker is één van de laatste vertegenwoordigers van de Britse exploitation-cinema. Hij maakte honderden "sex-loops" en daarna erotische langspeelfilms, alvorens zich te werpen op het hedendaagse horrorgenre (in tegenstelling tot de Gotische horror). Hij stond in voor de opmerkelijke trilogie "House of Whipcord", "Frightmare" en "House of Mortal Sin" in de periode Œ74-"75. "House of Whipcord" is de film die Walker zelf verkiest. Hij leeft er zijn zin voor kluchtige horror met afwijkende personages (de schuld van de maatschappij !) ten volle in uit.
In een verbeteringsgesticht voor meisjes die op het slechte pad beland zijn, voert een seniele en blinde rechter, bijgestaan door een sadistische soldatenvrouw, een heilsopdracht uit tegen een te permissief systeem. "House of Whipcord" is sexy, allesbehalve politiek correct, cult, en opgedragen aan zij die pleiten voor de herinvoering van lijfstraffen !

19.03 > 22:30
ANGST

Zodra hij de gevangenisdeuren achter zich dichtslaat, beraamt een moordenaar de perfecte misdaad. Het gebruik van voice off is een troef van deze film, die de rituelen van moraal en immoraliteit ontmaskert en belachelijk maakt. "Angst" is een voyeuristische film ; sommige scènes en personages zijn zelfs zonder meer grotesk. De film, die boordevol close-ups zit, is even gemeen als zijn hoofdpersonage. Cameraman Rybczynski, aan wie Gerard Kargl tijdens het draaien een grote vrijheid liet, is hiervoor deels verantwoordelijk. De schokkende cadrages ondersteunen het briljante spel van hoofdrolspeler Erwin Leder, die moordend efficiënt is als de primaire en verweesde killer. De regisseur schetst ook een beeld van de Oostenrijkse samenleving anno jaren 80, helemaal verblind door haar oppervlakkige welzijn en goede zeden. Met zijn realistische of sadistische toon, het is maar hoe je het bekijkt, baant "Angst" het pad voor latere films over seriemoordenaars.

20.03 > 22:30
EXPOSÉ

Smakelijke en bloederige soft-core met Udo Kier in ongewone doen en Tiona Richmond als "Britain"s Nr. One Sex Symbol". "Exposé" is een "videonasty", verboden in Engeland omwille van zijn extreme combinatie van sex en geweld. Lesbianisme, masturbatie en verkrachting maken deel uit van de nachtmerrie waarin successchrijver behekst wordt door morbide hallucinaties. Het hoofdpersonage is voyeur én slachtoffer van zijn paranoia, omringd door vrouwen met een explosieve seksualiteit. James Kenelm Clarke, die eigenlijk documentaires maakte, tekende eveneens voor twee erotische komedies, steeds met Fiona Richmond. "Exposé" werd geproduceerd door Bryan Smedley-Aston die we ook kennen van "Vampyres" van José Larraz.

24.03 > 22:30
CANNIBAL MAN

Eloy de la Iglesia realiseerde "La semana del asesino" (een andere titel voor "Cannibal Man", een overigens zeer misleidende titel vermits in de film geheel geen sprake is van kannibalisme) vlak voor de dood van generaal Franco. Observeren zonder geobserveerd te worden, onderdrukte seksualiteit : "Cannibal Man" toont een benauwde wereld waarin geen enkele overtreding mogelijk is, laat staan getolereerd wordt. Marcos is vleesversnijder in een soepconservenfabriek. Hij pleegt de ene moord na de andere, methodisch, en installeert de kadavers zorgvuldig in zijn woning. "Cannibal Man" is afstandelijk, koud en ziekelijk en biedt een scherpe kijk op de consumptiemaatschappij. Eloy de la Iglesia, die meer dan twintig films op zijn naam heeft staan, staat bekend als provocatief in de keuze van zijn onderwerpen. Een ware cultcineast in de marge die het meer dan waard is ontdekt te worden. "Cannibal Man" is pure gore, seksueel ambigu, en is zo één van die in Engeland verboden videonasties.

25.03 > 22:30
AUTOSTOP ROSSO SANGUE

Deze Italiaanse journalist, schrijver en filmmaker maakt komedies over ontspoorde zeden met bijtende portretten over macho-verleiders die zich slecht in hun vel voelen. Pasquale Festa Campanile gaat tot het uiterste, flirt op onverwachte wijze met het absurde, het erotische en het excessieve. "Autostop rosso sangue" is een cult-roadmovie die sterk gehekeld werd door de censuur. Het gaat over de overlevingspogingen van een koppel dat gegijzeld wordt door een perverse en manipulerende autostopper. Voyeurisme, dubbelzinnige machts- verhoudingen en seksueel geweld zijn de zeer expliciete ingrediënten waarvan de regisseur onbeschamend gebruik maakt. De auto als hachelijk microkosmos waarin de man de vrouw domineert. Suspens en overdreven snelheid op de weg naar nergens !

26.03 > 22:30
TRAS EL CRISTAL

Agustín Villaronga is een van de meest fascinerende Spaanse cineasten van dit moment. "Tras el cristal" is het verhaal van een pedofiele nazi die op een dag ten gevolge van zijn morbiede experimenten van op een toren naar beneden valt. Volledig verlamd en opgesloten in een ademhalingsmachine is de oudstrijder volledig aangewezen op buisjes en slangetjes die hem met de buitenwereld verbinden. Een lugubere postindustriële atmosfeer is de setting voor een liefdesgeschiedenis tussen deze volledig verlamde man en zijn jonge verpleger. De regie draagt de stempel van de meester, de kadrering is buitengewoon ; op het filmfestival van Berlijn en New York ging deze film dan ook niet onopgemerkt voorbij. "Tras el cristal" was zijn eerste langspeelfilm die nu nog menigeen zal verrassen. Men kan niet onverschillig blijven tijdens het bekijken van de film. Hij bevat voortreffelijke suspensscènes en nochtans gaat het niet om een thriller of horrorfilm. De films die hij sindsdien regisseerde zijn "El niño de la luna" uit 1989, "El pasajero clandestino" uit 1994, "99.9" uit 1999 en "El mar" uit datzelfde jaar. Absolute aanraders !

27.03 > 22:30
https://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=238&lang=fr