> Docu

Asta e

Sulina est une petite ville dans le delta du Danube. Un pays plus plat que la Belgique. Que dire sinon que la famille filmée dans ce documentaire habite des maisons isolées de Sulina et qu’elle s’y ennuie ferme. Tout ça ne donne pas a priori grande envie d’aller voir le film et pourtant... Thomas Ciulei réalise un documentaire d’une beauté extraordinaire. Il souligne l’humour parfois "trash" des habitants, s’attarde sur le langage et les expressions si particulières aux habitants de cette région. "Asta e" ("c’est la vie, c’est comme ça"), cette expression utilisée par les protagonistes du film pour communiquer leur fatalité, reste en tête un long moment après avoir vu le film. La dégustation d’alcool (deux tiers d’alcool médicinal, un tiers d’eau), la poursuite du cochon, la chasse aux insectes, les sorts que jette une femme à son mari pour qu’il arrête de boire, la barque brise-glace, bref autant de scènes marquantes dans ce film étonnant.

05.06 > 20:00 + 19.06 > 22:00
Gratian

Ah ! les légendes roumaines. Elles sont encore tenaces dans le petit village près duquel habite Gratian. Viel homme insolite aux manières étranges, il est pour les villageois le loup-garou qu’il faut craindre et respecter. Devant la caméra de Thomas Ciulei se déroule d’improbables scènes où le supposé lycanthrope menace de manger le bétail si on lui donne pas à manger avant la fin de la semaine. La stigmatisation a ses avantages. De plus, Gratian est philosophe. Pas un philosophe de comptoir ou un écrivaillon médiatisé, un vrai penseur mystique. Il doit d’ailleurs devenir l’égal de Dieu dans quelques années et il attend cette consécration du fond de sa vielle cabane.

05.06 > 22:00 + 19.06 > 20:00
God Plays Sax, The Devil Violin

Un hôpital psychiatrique au beau milieu de la Roumanie. Les pensionnaires pensent au dehors, à ce qu’ils feront après leur sortie. Mais cela n’empêche pas de vivre un peu en attendant. Les couples se forment avec en tête des projets de mariages. On y chante bien sûr, des chansons farfelues pour égayer le quotidien et on erre dans cet endroit coupé du monde. N’y aurait il pas une métaphore là dessous ?

05.06 > 22:00 + 19.06 > 20:00
Clejani : histoires

Le sort s’est gâté à Clejani, village du sud de la Roumanie, depuis la mort récente du plus vieux des musiciens, le violoniste Nicolae Neacsu. Comme s’il avait emporté avec lui dans l’au-delà les derniers repères d’un monde encore viable. Marius, l’accordéoniste, attend un signe de Johnny Depp qui lui avait promis d’être le parrain de sa fille ; comme il le dit lui-même : "On vit de promesses et d’espoir". Les jeunes musiciens sans boulot, sans noces et fêtes pour aller jouer, traînent leur cafard sur des divans bariolés. Entre la drogue et l’espoir de partir en Occident, ils n’ont devant eux qu’une seule rue, pour déambuler, l’été, battre la semelle l’hiver.

Clejani est abîme au bout d’une route. Et pour en sortir, certains sont prêts à tout

10.06 > 20:00 + 18.06 > 22:00
La ballade du serpent - une histoire tzigane

A Clejani, village de Valachie (au sud de Bucarest), deux ou trois vieux tziganes sont les derniers dépositaires de la musique traditionnelle de village. Avec eux, s’en iront ballades et histoires ancestrales : épopée de haïdouks, ces bandits justiciers du Moyen-âge roumain, contes initiatiques et chansons d’amour.

Entre le jeu de dés et l’unique bistrot du village, les jeunes ont trouvé de nouveaux mythes. La lambada remplace peu à peu les haïdouks, les tziganes pauvres ne rêvent plus d’épouser la fille du roi mais bien d’aller à la ville jouer des airs à la mode dans les restaurants. Et le sort les coince à Clejani, dans la rue poussiéreuse des musiciens. Quelques mois plus tard, ils deviendront les musiciens du "Taraf de haïdouks" et tourneront dans le monde entier.

10.06 > 22:00 + 18.06 > 20:00
Bucarest, visages anonymes

Bucarest, un jour d’hiver, quatre ans après la chute du régime communiste. Sur une place vide baptisée "Place de la Révolution", un enfant vagabond nous explique "comment cette folie a commencé". Un passant s’avance, regarde l’enfant et s’indigne : c’est "ça" l’image de la Roumanie ?

Mais après tout, qu’est ce que l’image d’un espoir éteint ?

Le visage d’un homme qui se souvient qu’avant, il pouvait s’offrir des vacances à la mer... Ou le visage de cette femme qui s’accroche à de faux souvenirs...

Autour, la ville se transforme en un vaste chantier arrêté. Dans les décombres, les habitants puisent l’eau quotidienne dans les trous. Un jour, un fou avait décidé de tout raser pour remettre les mémoires à zéro.

18.06 > 18:00
Asta e

Sulina is een klein stadje gelegen in de delta van de Danube, vlakker dan België. Deze documentaire portretteert een familie die geïsoleerd buiten de stad leeft en er zich stierlijk verveelt. Een gegeven dat u wellicht niet direct laat popelen van ongeduld om de film te gaan zien en nochtans... Thomas Ciulei realiseerde een buitengewoon mooie documentaire. Hij onderlijnt de dikwijls "trashy" humor van de bewoners, staat stil bij het bijzondere taalgebruik en uitdrukkingen van deze regio. "Asta e" ("dat is het leven, het is zo"), de bewoording waarin de protagonisten van de film hun fataliteit uitdrukken, blijft een tijdlang door het hoofd spoken nadat men de film heeft gezien. De degustatie van alcohol (twee derde alcohol, één derde water), de achtervolging van het varken, de jacht op insecten, de vrouw die haar echtgenoot betovert opdat hij zou ophouden te drinken, het ijsbrekersbootje,... kortom zoveel markante scènes in deze verbazingwekkende film.

05.06 > 20:00 + 19.06 > 22:00
Gratian

Ah ! Roemeense legenden ! Ze zijn nog hardnekkig in het dorpje waar Gratian dichtbij woont. Een ongewone oude man die er vreemde gewoonten op na houdt, is voor de dorpelingen de weerwolf die je moet vrezen en respecteren. Voor de camera van Thomas Ciulei gebeuren onwaarschijnlijke scènes waarin de veronderstelde weerwolf dreigt het vee op te eten als men hem geen eten geeft tegen het einde van de week. Dat stigma heeft zo zijn voordelen. Daarenboven is Gratian filosoof. Geen salonfilosoof of een gemediatiseerde schrijver, maar een echt mystiek denker. Hij moet trouwens binnen enkele jaren de gelijke van God worden. Hij wacht op deze wijding diep in zijn oude hut.

05.06 > 22:00 + 19.06 > 20:00
God Plays Sax, The Devil Violin

Een psychiatrische instelling precies in het midden van Roemenië. De kostgangers denken aan de buitenwereld en wat ze zullen doen wanneer ze ontslaan worden uit de instelling. Toch leven ze wat in afwachting. Paartjes met trouwplannen vormen zich. Er wordt uiteraard gezongen, zonderlinge liedjes om het leven van alledag op te fleuren. Men zweeft wat in deze plek die afgesloten is van de rest van de wereld. Zou er daar geen metafoor onder schuilen ?

05.06 > 22:00 + 19.06 > 20:00
Clejani : histoires

Sinds de recente dood van één van de oudste muzikanten, de violist Nicolae Neacsu, is de sfeer in Clejani, een zuidelijk zigeunersdorp in Roemenië, doordrenkt van nostalgie. Alsof Neacsu de laatste sporen van een nog leefbare wereld naar het hiernamaals heeft meegenomen. De jonge achtergebleven muzikanten zonder werk, zonder huwelijksfeesten noch andere feesten om te gaan spelen, slapen hun

roes uit op de bont gekleurde zetels. De tijd waarin zelfs Johnny Depp hen nog beloftes deed is voorbij. Maar zoals Marius, de accordeonist, het zelf zegt : "Men leeft van de beloftes en de hoop". Tussen de drugs en de hoop naar het Westen te vertrekken, ligt er voor hen maar één weg open, het ronddwalen tijdens de zomer, om de winterslaap te overwinnen. Clejani is een verderfelijk gat en om eruit te komen zijn sommigen tot alles in staat.

10.06 > 20:00 + 18.06 > 22:00
La ballade du serpent - une histoire tzigane

In Clejani, een dorpje in Valachië (ten zuiden van Boekarest) resteren slechts twee of drie oude zigeuners die de traditionele muziek van het dorpje bewaren. Ze kennen de ballades en voorouderlijke geschiedenis uit het tijdperk van de haïdouks, rechtvaardige bandieten uit het middeleeuwse Roemenië, inwijdingsverhalen en liefdesgeschiedenissen. De jongeren hebben ondertussen in het enige café van het dorp nieuwe mythes gevonden. De Lambada vervangt langzaamaan de haïdouks. De arme zigeuners dromen er niet meer van een huwelijk met de dochter van de koning, maar wel van een tocht naar de stad om er in de restaurants te spelen. Het lot houdt hen echter in de stoffige straten van Clejani. Enkele maanden later echter worden ze de muzikanten van "Taraf de haïdouks" en toeren ze over heel de wereld.

10.06 > 22:00 + 18.06 > 20:00
Bucarest, visages anonyms

Boekarest op een winterdag, vier jaar na de val van het communistische regime. Op een leeg plein dat het "Plein van de Revolutie" gedoopt werd, legt een zwerverskind ons uit "hoe deze waanzin begonnen is". Een voorbijganger komt dichterbij, hij bekijkt het kind en vraagt verontwaardigd : is "dit" het beeld van Roemenië ? Maar ... wat is uiteindelijk het beeld van vervlogen hoop ? Het gezicht van de man die zich herinnert dat hij zich vroeger vakantie aan zee kon veroorloven... Of het gezicht van de vrouw die zich vastklampt aan valse souvenirs...? Rondom het plein transformeert de stad zich in een onmetelijk stilgelegde bouwwerf. Tussen het puin heeft de vrijheid waar de bewoners vroeger van droomden een wrange smaak gekregen. Want op een dag kreeg iemand het waanzinnige idee om alles uit te wissen en het geheugen terug op nul te zetten.

18.06 > 18:00
http://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=717&lang=fr