> Avant-premières

Sílení Lunacy

Sur la route de Charenton, où il va enterrer sa mère morte dans un hôpital psychiatrique, Jean Berlot s’arrête dans une auberge où il sympathise avec un homme qui se fait appeler le Marquis. Il accepte son invitation de passer quelques jours dans sa propriété, où il découvre qu’une fois la nuit tombée, le Marquis se livre à de biens étranges cérémonies. Sujet à des crises d’angoisse dûes à l’idée de se faire enfermer dans un asile, Berlot finira aussi par accepter la proposition du Marquis de "traiter le mal par le mal"... en effectuant un petit séjour en psychiatrie.
Inspiré par la philosophie, les pamphlets blasphématoires et la littérature (et plus particulièrement par deux contes d’Edgar Allan Poe ainsi que le journal tenu par le Marquis de Sade), "Sileni" ("Aliénation") traite de sujets comme la liberté absolue, la civilisation du progrès, la répression et la manipulation, en plongeant dans les méandres de la psychiatrie. S’il reste fidèle à son univers surréaliste, Jan Svankmajer ("Alice", "Faust", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"...) filme ici pour la première fois essentiellement en prises réelles, avec des êtres de chair et d’os. Il ne fait appel aux techniques d’animation que pour quelques séquences tournées, elles, avec de la chaire belle et bien morte.
Ce petit bijou d’humour noir et décalé, étrangement passé inaperçu dans plusieurs pays (en mai prochain, le Nova le mettra à l’affiche pendant plusieurs semaines), est le dernier film en date de Svankmajer. A 72 ans bien sonnés, le "maître tchèque de l’animation" signe pourtant ici une expérience d’horreur philosophique très réussie.

05.04 > 20:30 + 06.04 > 18:30
Hanai Sachiko no Kareina Shogai The Glamorous Life of Sachiko Hanai

Une jeune fille lubrique pratique le plus vieux métier du monde. Parfois ça donne soif. Alors elle va dans un bar. Y a deux types qui s’engueulent. Alors ils sortent un flingue. Elle prend une balle perdue dans la tête. Mais elle est pas morte. Elle trouve un cylindre zarbi. La balle est coincée dans sa tête, du coup elle a des visions, elle devient intello, elle lit des bouquins. Elle comprend tout, la vie, la mort tout ça. Elle va voir un prof d’université. Ils échangent beaucoup. Elle devient tutrice dans sa famille dans laquelle elle fout le bordel, et devient encore plus lubrique. La balle s’enfonce encore plus loin dans son cerveau. Alors elle perd encore plus les pédales. Elle en peut plus. Et puis y’a George Bush qui lui apparait et lui parle de la guerre en Irak, et elle est encore plus lubrique. Bref, c’est du Pink cinéma japonais pour public averti, Mitsuru Meike avait d’ailleurs remporté le prix du meilleur nouveau réalisateur de Pink films quelques années plus tôt ! Il offre ici un second montage de son film érotique pour en faire une bien étrange satire politique.

05.04 > 22:30 + 09.04 > 22:30
Ikeru Shinibana Wicked Flowers

Au Japon comme ailleurs, il ya des types désoeuvrés qui passent leur temps à commander des pizzas et à jouer aux jeux vidéos. Aprés avoir gagné à un jeu, un jeune homme se rend à une mystérieuse adresse pour recevoir son prix. Comme de bien entendu, il se retrouve prisonnier aprés avoir été empoisonné : il a quelques heures pour résoudre une énigme, être libéré et avaler l’antidote. Les quelques participants ne prennent pas tous bien la chose et n’adoptent pas tous les mêmes techniques pour s’en sortir. Dans de petites salles, des séquences de théâtre se succèdent, il faut prendre des notes et tenter de comprendre les mystérieux personnages. Le casse-tête s’annonce sévère. Pour quelqu’un qui est habitué à perdre son temps, il va falloir apprendre à bien utiliser le peu qu’on lui donne...

http://www.ikerushinibana.com/

07.04 > 18:30 + 08.04 > 20:30
Le dernier homme

Chaque matin, Beyrouth se réveille en découvrant la nouvelle victime d’un serial killer dont la particularité est de vider le sang de ses victimes… Khalil, médecin d’une quarantaine d’années, autrefois grand séducteur et amateur de plongée sous-marine, revient travailler dans son hôpital après un long arrêt maladie. Depuis quelque temps, il souffre d’étranges symptômes qui bouleversent sa vie. Quand il apprend l’existence du tueur en série et de son modus operandi, il se lance dans sa propre enquête, se sentant imperceptiblement lié aux victimes et plus précisément à leur insaisissable meurtrier. Progressivement, irrémédiablement, Khalil glisse hors de sa condition, disparaît du champ social, devient un fantôme, que même le miroir ne renvoie plus…
En empruntant au mythe du vampire, le nouveau film de Ghassan Salhab ("Beyrouth fantôme", "Terra incognita") se frotte au fantastique et à l’épouvante. Mais la comparaison avec les films du genre s’arrête là. Ici, le vampire est la métaphore impressionniste d’un processus de transformation qui se joue au cœur d’une ville mutante, ténébreuse, pleines de fantômes… et qui a tout naturellement enfanté un mutant. Ce cauchemar prémonitoire est certainement l’un des films les plus atypiques et singuliers de cette sélection.

07.04 > 20:30 + 08.04 > 18:30
Roman

Angela Bettis s’est fait connaître en interprétant le rôle titre de "May" de Lucky Mckee. Cette fois-ci, la jeune femme réalise le film tandis que Lucky Mckee joue le personnage principal. Une inversion des rôles intéressante et qui était pour le moins attendue. De toutes évidence, le duo ne change pas radicalement de cap et il ne faut pas s’attendre à une comédie familiale. Lucky Mckee interpète un ouvrier menant une existence morne entre son usine et son appartement. De temps en temps il regarde par la fenêtre, voir si d’autres s’emmerdent un peu moins. C’est alors qu’il commence à observer sa voisine d’en face à travers sa fenêtre, sans la rencontrer vraiment. Jusqu’au jour où la rencontre arrive mais où les choses ne se passent pas comme prévu... "Roman" s’éloigne de l’ambiance de "May", pour proposer une autre facette malsaine d’un certain cinéma indépendant américain.

09.04 > 20:30 + 10.04 > 18:30
Sakebi Retribution

L’officier de police Yoshioka (Kôji Yakusho, qui joue dans presque tous les films de Kurosawa) enquête sur le meurtre d’une belle inconnue retrouvée noyée, de l’eau salée plein les poumons, pourtant bien loin de la mer. Tous les indices que la police trouve pointent vers une personne : lui-même ! C’est évidemment assez déstabilisant, d’autant que ce meurtre s’avère n’être que le premier d’une série. Le doute l’envahit au fur et à mesure que l’enquête progresse et que les résultats l’incriminent de plus en plus clairement. De fausse piste en fausse piste, les enquêteurs - et les spectateurs - ne savent plus à qui se fier. En dernier recours, Yoshioka décide de consulter un psy pour faire le tri dans sa mémoire embuée. Mais l’explication viendra sans doute plutôt du fantôme de la première victime qui commence à lui apparaître...
Après quelques essais moyennement réussis, Kiyoshi Kurosawa retrouve ses marques dans ce film aux thèmes classiques dans sa filmographie et parvient à créer des ambiances aussi belles et prenantes qu’émouvantes et effrayantes. Un must pour les fans de Kurosawa et les amateurs de cinéma d’horreur japonais.

10.04 > 20:30 + 11.04 > 18:30
Id

Pour ceux qui suivent : Kei Fujiwara était l’actrice du fameux "Tetsuo" de Tsukamoto. Cette même jeune femme a réalisée dans les années quatre vingt, un curieux film nommé "Organ", dont "Id" est en quelque sorte le pendant. Dans ce nouvel opus, Kei Fujiwara propose un monde décalé, ou plutôt aux personnages décalés. S’éloignant d’une narration classique, le film présente des personnages dont l’itinéraire est modifié par des rencontre ou des actions violentes, une sorte d’errance radicale quoi. De là naissent des oppositions stucturantes comme nature/urbanité, douceur/violence, homme/femme mais ou les pôles et les attractions ne sont pas forcément ceux qu’on a l’habitude de croiser. L’approche de la lumière et des couleurs évolue au fur et à mesure du récit et tente de trouver sa place dans les visions du monde inhérentes à l’ontologie des personnages. Les personnages se révèlent peu à peu à eux mêmes, sans pitié ni bienveillance. Le film fonctionne comme une entité et ne nécessite pas d’avoir préalablement vu "Organ". De quoi faire saliver les fans de Kei Fujiwara...

11.04 > 20:30 + 12.04 > 18:30
How to Get Rid of the Others

Pour redresser son économie, le Danemark décrète une loi martiale. Partant du principe que 20% de la population danoise utilise 60% du budget de l’Etat, le gouvernement donne pleins pouvoirs à l’armée pour identifier et juger cette frange de la population. Les "losers", les drogués, les inactifs, les mères alcooliques, les pères violents, les vieux, les handicaps, les inactifs et "profiteurs" de tous poils sont dans la ligne de mire. Pour mener ce projet à bien, une liste de critères, dits "critères de Copenhagen", est établie. Mais elle est différemment interprétée par les militaires (assistés de parlementaires) désignés pour les appliquer, comme nous le constaterons en suivant quelques-uns des interrogatoires-procès menés par un gradé, interprété par Søren Pilmark, l’un des inoubliables médecins du "Kingdom" de Lars Von Trier (dont la société Zentropa est productrice de ce film).
Si la subtilité n’est pas le maître mot qui convient au nouveau film d’Anders Ronnow-Klarlund, jeune réalisateur danois dont c’est le quatrième long métrage (il a notamment réalisé "The Eighteens" et "Possessed", primé au BIFFF en 2000), la critique sociale, l’humour et la "touche Zentropa" sont au rendez-vous de cette politique-fiction pas forcément si farfelue...

En présence du réalisateur

12.04 > 20:30 + 13.04 > 18:30
1, 2, 3, Whiteout

"1, 2, 3, Whiteout" est le premier long métrage de James Junes Schneider, connu aussi sous le nom de Matterlink, as du ’vampling’ (sampling vidéo ET audio, à ne pas confondre avec le VJ’ing). Le film, présenté en 16mm, est avant tout une expérience visuelle et sonore, nous plongeant dans un futur contemporain inondé par la lumière artificielle, faisant perdre son rythme au monde. Plus de cycle, plus de temps mort, plus de rêve. C’est ce contre quoi lutte un inventeur, joué par Lou Castel, avec sa machine à créer de la pénombre artificielle. Le film suit celle qui deviendra par hasard son cobaye, Véronique. Les scènes jouées laisseront bientôt place aux expériences qu’elle subit, rendues à l’écran par des compositions audio-visuelles faite d’images et de sons récoltés ou trouvés depuis 8 ans par Schneider entre l’Europe, la Chine et l’Amérique, intégrant aussi des soundscapes produits notamment par AE, Elmapi, Richard Harrison des Spaceheads...
Schneider travaille sur le rapport entre son et image depuis ses premières expériences dans la scène punk de Washington DC. En dehors de ses films et de ses performances de vampling, il réalise aussi des projections live lors de concerts pour e.a. Blonde Redhead et a collaboré avec AE, Blurt, Melt Banana ou encore Mouse on Mars.

En présence de James June Schneider et Lou Castel

http://www.vampler.net
http://www.jamesjune.info

13.04 > 20:30 + 14.04 > 18:30
Brand Upon the Brain !

Réminiscence de sa propre enfance, le nouveau Guy Maddin met en scène ses souvenirs de jeunesse. Peintre en bâtiment, Guy accède pour la première fois à la volonté de sa vieille mère malade. Celle-ci, autrefois directrice d’orphelinat totalement sadique et mariée à un savant fou, demande à Guy de revenir sur l’île de Black Notch, où il est né, pour y repeindre le phare dans lequel elle habite... Mélodrame d’horreur frénétique, toujours empreint de folie, de désirs cachés et de déviance sexuelles, le nouveau Guy Maddin est, comme "The Saddest Music in the World", plus narratif que ses premiers films ("Tales From the Gimli Hospital", "Careful"...). Mais cette fois, le cinéaste de Winnipeg a choisi de faire un film quasi primitif, un peu comme l’était sa version de "Dracula" : entièrement muet, tourné en noir et blanc, entrecoupé de panneaux de textes et accompagné d’une bande son mêlant bruitages, musiques classiques et expérimentales, à la douce voix d’Isabella Rosselini. En février au festival de Berlin, "Brand Upon the Brain !" a eu droit à une projection spéciale au Deutsche Opera de Berlin, avec un orchestre symphonique. Si les spectateurs du "Septième parallèle" n’auront pas ce privilège, ils ont la chance de retrouver (de découvrir ?) l’imaginaire tordu, obscur et poétique d’un Guy Maddin toujours aussi inventif. Et c’est assez rare que pour ne pas s’y précipiter.

14.04 > 20:30 + 15.04 > 18:30
Offscreen

Christoffer Boe semble décidemment intéressé par la confusion entre réalité et imagination. Après "Reconstruction" et "Allegro", il plonge son complice acteur Nicolas Bro ("Adam’s Apples", ...) dans le rôle de... Nicolas Bro, un acteur dont le couple bat de l’aile et qui décide, pour sauver sa relation, de filmer une histoire d’amour interprétée par... lui-même et sa femme, l’actrice Lene Maria Christensen. Logiquement, il va trouver son ami cinéaste Christoffer Boe pour lui emprunter une caméra et lui demander conseil. Celui que Bro suivra le mieux sera de filmer tout, et ce tout c’est "Offscreen" : les images du quotidien d’un acteur se filmant lui-même jouant un acteur voulant se mettre en scène, avec sa femme actrice, dans une fiction réaliste sur lui et sa femme, avec l’aide de son ami réalisateur, qui réalise ce film donc. Dans le film (celui réalisé par Boe, pas Bro), Bro fini par exaspérer son entourage à force de les filmer en permanence (il se pointe même sur le tournage de "Allegro" caméra en main). Sa femme n’en peut plus et le quitte. Son projet de film tombe alors à l’eau, mais Bro est bien décidé à le terminer, quitte à trouver une actrice pour remplacer sa femme actrice dans le rôle de sa femme. A partir de là, les choses se compliquent...

15.04 > 20:30 + 16.04 > 22:30
The 4th Dimension

Jack Emitni travail dans un magasin d’antiquités, sa vie n’est pas très excitante, il est très solitaire, se réfugie dans ses maniaqueries et dans ses pensées. Les choses ne tournaient déjà pas très rond dans sa tête, mais lorsqu’une femme amène une vieille horloge dans son magasin, ses obsessions pour le temps et les théories d’Einstein vont devenir de plus en plus oppressantes. Il est replongé dans ses rêves et dans de vieux souvenirs, jusqu’à se croire capable de voyager dans son passé. Il est submergé et sa stabilité mentale est sérieusement atteinte, il tente désespérément de trouver une explication à ce qu’il vit. Visiblement très inspirés par "Pi" de Darren Aronofsky et de "Eraserhead" de David Lynch, les deux auteurs-réalisateurs, dont c’est le premier long métrage, ont voulu se démarquer, au sein de cette branche assez attendue du cinéma indépendant américain, en créant des ambiances et une esthétique particulières, notamment en tournant en super16mm et en utilisant le noir et blanc pour mettre en images le mental brumeux de Jack.

Tom Mattera et David Mazzoni seront présents pour nous parler du film, accompagnés de l’acteur principal, Louis Morabito, et du producteur, Daniel M. Kalai.

16.04 > 20:30 + 17.04 > 18:30
Sílení Lunacy

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie.
"Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie.
Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat onopgemerkt bleef in de filmwereld (ten onrechte !), is de nieuwste film van de ondertussen 72-jarige Tsjechische meester in de animatiefilm alweer een pareltje van zwarte humor, een briljant geslaagde filosofische thriller !

05.04 > 20:30 + 06.04 > 18:30
Hanai Sachiko no Kareina Shogai The Glamorous Life of Sachiko Hanai

Een jong wulps meisje oefent het oudste beroep van de wereld uit. Soms krijgt men daar dorst van. Dus gaat ze naar een bar. Twee mannen schelden elkaar uit. Plots trekken ze hun blaffer. Het meisje krijgt een verloren kogel in het hoofd, maar ze is niet dood. De kogel zit vast in haar hoofd, met het gevolg dat ze visioenen heeft : ze wordt intellectueel en begint boeken te verslinden. Ze begrijpt nu alles, het leven, de dood... Ze gaat naar een universiteitsprof om met hem van gedachten te wisselen. Het meisje wordt voogdes van haar familie, daarbij veel chaos veroorzakend... en bovendien wordt ze steeds geiler. De kogel nestelt zich nog dieper in haar hersenpan waardoor ze nog meer doorslaat. Ze kan het niet meer aan. En plots is daar zelfs G.W. Bush die aan haar verschijnt en haar over de oorlog in Irak spreekt... en ze wordt zowaar nog hitsiger...!
Kortom, Japanse rode oortjes-cinema voor een gewaarschuwd publiek. Trouwens, de maker Mitsuru Meike won enkele jaren geleden de prijs als beste nieuwe regisseur van Pink films ! Hij toont ons hier een tweede montage van zijn erotische film, ditmaal overgoten met een vreemde politiek-satirische saus.

05.04 > 22:30 + 09.04 > 22:30
Ikeru Shinibana Wicked Flowers

In Japan, zoals overal in de wereld, bestaan er leeglopers die hun tijd vullen met het bestellen van pizza’s en met het spelen van video-games. Nadat hij zo’n spelletje wint, begeeft een jongeman zich naar een mysterieus adres om zijn prijs in ontvangst te nemen. Natuurlijk wordt hij daar eerst vergiftigd en dan gevangen genomen : hij heeft nu slechts enkele uren de tijd om een raadsel op te lossen, zich te bevrijden en om vervolgens een tegengif te slikken. De verschillende "deelnemers" aanvaarden niet allemaal even gemakkelijk deze situatie en ze passen dan ook niet dezelfde technieken toe om zich te bevrijden. In kleine zaaltjes volgen theaterscènes elkaar op waarbij de "deelnemers" nota’s moeten nemen en het mysterieuze personage trachten te begrijpen. Het blijkt een serieuze intellectuele dobber. Voor iemand die gewoon is om voor alles ruimschoots de tijd te nemen, wordt het een harde leerschool om de weinige elementen die men in handen heeft goed te gebruiken...

http://www.ikerushinibana.com

07.04 > 18:30 + 08.04 > 20:30
Le dernier homme

Beiroet wordt geteisterd door de koelbloedige moorden van een seriemoordenaar. Het meest macabere van zijn misdaden is dat hij het bloed van zijn slachtoffers opzuigt. Khalil, een veertig jarige arts die ooit een grote verleider en amateur van diepzeeduiken was, gaat opnieuw aan de slag in zijn ziekenhuis. Zijn leven is aan het wankelen omdat hij al enige tijd lijdt aan eigenaardige symptomen.
Wanneer hij hoort over het bestaan van die seriemoordenaar en zijn modus operandi, begint hij zijn eigen onderzoek. Hij voelt zich op een bizarre manier verbonden met zijn slachtoffers, en meer bepaald met hun ongrijpbare moordenaar. Langzaam maar zeker glijdt Khalil uit zijn bestaan, verdwijnt hij uit de maatschappij en wordt een schim.
Door te lenen uit de vampiermythe, leunt de nieuwe film van Ghassan Salhab ("Beyrouth fantôme", "Terra Incognita") aan bij de fantastische film. De vergelijking met dat genre stopt hier dan ook. Hier is de vampier een impressionistische metafoor van een proces van veranderlijkheid dat zich afspeelt in het hart van een muterende, duistere, schimmige stad... en die hem tot een mutant maakt. Deze visionaire nachtmerrie is waarschijnlijk één van de meest atypische films van de avant-premières van "Het Zevende Spoor"...

07.04 > 20:30 + 08.04 > 18:30
Roman

Angela Bettis liet van zich spreken door haar hoofdrol in "May" van Lucky Mckee. Ditmaal staat de jonge vrouw zelf achter de camera terwijl Lucky Mckee het hoofdpersonage speelt. Het is een interessante en onverwachte wisseling van de rollen. In ieder geval blijft het duo trouw aan zichzelf en moet men zich dus niet verwachten aan een familiekomedie. Lucky Mckee speelt een arbeider die een vlak bestaan leidt tussen de fabriek en zijn appartement. Af en toe kijkt hij eens door zijn raam om te zien of andere mensen zich misschien wat minder vervelen. Zo begint hij op een dag zijn overbuurvrouw te observeren zonder haar echter te ontmoeten. Tot op de dag dat ze elkaar werkelijk tegenkomen... maar dit verloopt niet helemaal als voorzien... "Roman" verwijdert zich van de atmosfeer van "May", waarbij het een ander ongemakkelijk aspect van de onafhankelijke Amerikaanse cinema toont.

09.04 > 20:30 + 10.04 > 18:30
Sakebi Retribution

De politieofficier Yoshioka (Kôji Yakusho, acteur in bijna alle films van Kurosawa), doet een onderzoek naar de moord op een mooie onbekende vrouw die verdronken werd teruggevonden. Hoewel ze ver van de zee werd teruggevonden, waren haar longen doordrenkt met zout water. Alle aanwijzingen die de politie vindt wijzen naar één persoon, namelijk de politieofficier zélf. Dit is natuurlijk erg verontrustend, want alles wijst erop dat deze moord de voorloper zou zijn van een hele serie moorden. Alle gevolgde pistes lopen zo fout, dat zowel onderzoekers als de toeschouwers niet meer weten wie ze moeten volgen. Yoshiaka besluit uiteindelijk een psycholoog te zien om wat orde te brengen in zijn benevelde geheugen. De ontknoping zal ongetwijfeld komen van de dolende geest van het eerste slachtoffer.
Na enkele wat minder geslaagde probeersels, vindt Kurosawa dit keer zijn meesterschap terug met deze film die klassieke thema’s van zijn filmografie behandelt. Hij slaagt er in om sfeerbeelden te creëren die even mooi en ontroerend als schrikwekkend zijn ! Een must voor de fans van Kurosawa en de liefhebbers van Japanse horrorfilms.

10.04 > 20:30 + 11.04 > 18:30
Id

Voor degenen die Nova op de voet volgen : Kei Fujiwara is de actrice van het fameuze "Tetsuo" van Shinya Tsukamoto. Deze jongedame is bovendien ook regisseuse van de eigenaardige film "Organ", haar debuut, en "Id", die er in zekere zin de tegenhanger van is. In dit nieuwe opus houdt Kei Fujiwara zich niet aan de klassieke verteltrant en schotelt ze personages voor waarvan de levensweg bruusk verandert door ontmoetingen of gebeurtenissen, als waren ze uit hun context gerukt en voortdurend rusteloos op dool. Hieruit ontstaan structurerende tegenstellingen, zoals natuur/stad, zachtmoedigheid/geweld, man/vrouw, en enkele andere die eerder ongewoon zijn. Fujiwara schetst een universum van verlangen, leven en dood op een excentrieke manier : de licht- en kleurenaanpak evolueert beetje bij beetje parallel aan de ontologie van de personages, hun zelf (ego - id) die zich geleidelijk aan reveleert, zonder medelijden, noch welwillendheid. De film staat er op zich ; het is dus niet nodig om "Organ" gezien te hebben. Dit is er ééntje voor de fans van Kei Fujiwara...

11.04 > 20:30 + 12.04 > 18:30
How to Get Rid of the Others

Om de economie aan te zwengelen, vaardigt Denemarken een oorlogswet uit. Zich baserend op het gegeven dat 20% van de Deense bevolking 60% van het overheidsbudget gebruikt, geeft de overheid het leger de volmacht om deze minderheidsgroep van de bevolking te identificeren en te berechten. De "losers", de drugsgebruikers, de inactieven, de alcoholverslaafde moeders, de gewelddadige vaders, de ouderen, de gehandicapten, de profiteurs van allerlei slag bevinden zich binnen de vuurlinie. Om dit project tot een goed einde te brengen, wordt een lijst van criteria, de zogenaamde "criteria van Kopenhagen", opgesteld. De militairen - geassisteerd door parlementariërs - die aangesteld worden om deze lijst toe te passen, interpreteren ze echter verkeerd, zoals men zal kunnen constateren bij het volgen van enkele van de verhoorprocessen, geleid door Søren Pilmark, één van de onvergetelijke dokters uit "Kingdom" van Lars Von Trier (Zentropa is trouwens productiehuis van deze film). Hoewel subtiliteit niet het meest gepaste woord is voor de nieuwe film van Anders Ronnow-Klarlund, jonge Deense regisseur van wie dit de vierde langspeelfilm is (hij heeft ook "The Eighteens" en "Possessed" gerealiseerd, die in 2000 op BIFFF bekroond werd), zijn de sociale kritiek, de humor en de "Zentropa-touch" wel van de partij in deze politiek-fiction.

In aanwezigheid van de regisseur.

12.04 > 20:30 + 13.04 > 18:30
1, 2, 3, Whiteout

"1, 2, 3, Whiteout" is de eerste langspeelfilm van James June Schneider, ook bekend als Matterlink met "vampling" (sampling van video EN audio, niet te verwarren met VJ’ing !). De film, vertoond in 16mm, is boven alles een visuele en sonore ervaring. We duiken in een hedendaagse toekomst die overspoeld is met artificieel licht, die de wereld z’n ritme doet verliezen. Gedaan met de seizoenen, gedaan met de tijd, alle dromen zijn allang verdwenen. Tegen deze achtergrond vecht een uitvinder, gespeeld door Lou Castel, met zijn machine om halfschaduwen uit te vinden. De film volgt het meisje Véronique die per toeval zijn proefkonijn wordt. De gespeelde scènes maken algauw plaats voor de experimenten die Véronique ondergaat, op het scherm weergegeven door de audiovisuele composities gemaakt met beelden en geluiden die Schneider 8 jaar lang verzameld heeft in Europa, China en Amerika. De soundscapes van AE, Elmapi en Richard Harrison van de Spaceheads maken de compositie af. Schneider voert al jaren onderzoek naar de combinatie van beeld en geluid, al sinds zijn eerste ervaringen in de Punk scène van Washington DC. Naast zijn films houdt hij zich bezig met "vampling" performances en realiseerde hij live projecties bij optredens van o.a. Blonde Redhead. Hij werkte ook samen met AE, Blurt, Melt Banana en Mouse on Mars.

In aanwezigheid van James June Schneider en Lou Castel.

http://www.vampler.net
http://www.jamesjune.info

13.04 > 20:30 + 14.04 > 18:30
Brand Upon The Brain !

Zich inspirerend op zijn eigen jeugd - hoewel het hem niet aan vindingrijkheid ontbreekt - brengt Guy Maddin in deze nieuwe prent zijn jeugdherinneringen in beeld. Guy, muurschilder, gaat voor de eerste keer in op de wil van zijn oude zieke moeder, voormalige sadistische directrice van een weeshuis en getrouwd met een gekke geleerde. Ze vraagt hem terug te keren naar het eiland Black Notch, waar hij geboren is, om er de vuurtoren waarin ze woont te herschilderen... Dit van angst bezeten melodrama, altijd doordrongen van waanzin, van verborgen verlangens en seksueel afwijkend gedrag is, zoals "The Saddest Music in the World", verhalender dan zijn eerste films ("Tales From the Gimli Hospital", "Careful"...). Maar deze keer heeft de regisseur van Winnipeg gekozen om een quasi primitieve film te maken, een beetje zoals zijn versie van "Dracula" was : volledig stil, in zwart-wit gedraaid, onderbroken door tekstpanelen en vergezeld door een geluidsband waarop geluid, klassieke en experimentele film afgewisseld worden met de zachte stem van Isabella Rosselini. In februari kreeg "Brand Upon the Brain !" op het festival van Berlijn een speciale vertoning in de Deutsche Opera van Berlijn, begeleid door een symfonisch orkest. Hoewel dit voorrecht aan het publiek van "Het Zevende Spoor" wordt ontzegd, is er nu de kans om zich opnieuw onder te dompelen in het geschifte, obscure en poëtische universum van Guy Maddin. En dat is zeldzaam genoeg om er zich heen te spoeden.

14.04 > 20:30 + 15.04 > 18:30
Offscreen

Christoffer Boe is duidelijk geïnteresseerd in de fusie tussen realiteit en verbeelding. Na "Reconstruction" en "Allegro" laat hij zijn kameraad/acteur Nicolas Bro ("Adam’s Apples") de rol spelen van... Nicolas Bro ! Hij speelt een acteur wiens relatie op de klippen gelopen is en hij beslist een liefdesverhaal te filmen om zijn relatie te redden. Met in de hoofdrol : zichzelf en zijn vrouw, de actrice Lene Maria Christensen. Hij zoekt zijn kameraad/regisseur Christoffer Boe op, leent hem een camera en vraagt raad. Het lijkt Bro het beste om alles te filmen en dit alles is "Offscreen" : alledaagse beelden van een acteur die zichzelf filmt als een acteur terwijl hij zichzelf in scène zet, met zijn vrouw/actrice, in een reële fictie over hem en zijn vrouw, met de hulp van de kameraad/regisseur, die dus deze film regisseert... In de film (gerealiseerd door Boe, niet door Bro !), begint Bro heel zijn omgeving te irriteren door hen constant te filmen - hij gaat zelfs naar de opnames van "Allegro" met zijn camera in de hand. Zijn vrouw kan er niet meer tegen en verlaat hem. Heel zijn project valt in het water, maar Bro is beslist om het te beëindigen, hij gaat op zoek naar een actrice om zijn vrouw/actrice te vervangen in de rol van zijn vrouw. En vanaf dan worden de dingen alleen nòg ingewikkelder...

15.04 > 20:30 + 16.04 > 22:30
The 4th Dimension

Jack Emitni werkt in een antiekhandel, zijn leven is niet erg opwindend. Hij is erg eenzaam en verstopt zich achter maniakale bezigheden en gedachten. Hij heeft sowieso niet alles op een rijtje, en als op een dag een vrouw een oude horloge toont, brengt dat zijn hoofd helemaal op hol, geobsedeerd als hij is door de tijd en de theorieën van Einstein. Hij duikt opnieuw in zijn dromen en in oude herinneringen, tot hij zichzelf in staat acht om in zijn verleden rond te reizen. Zijn mentale toestand wordt tot een toppunt gedreven, helemaal ontredderd hoopt hij een verklaring te vinden voor alles wat hem overkomt.
De twee auteurs/regisseurs zijn duidelijk geïnspireerd door "Pi" van Darren Aronofsky en door "Eraserhead" van David Lynch. Deze film is hun eerste langspeelfilm, ze hebben afstand genomen van een evidente "independent American Cinema"-productie door een zeer bevreemdende en esthetische ambiance te creëren, gedraaid in super 16mm. De zwart-wit beelden dienen om de mist in Jacks hoofd weer te geven.

Tom Mattera en David Mazzoni zullen aanwezig zijn om over hun film te spreken, vergezeld door de hoofdacteur, Louis Morabito, en de producer, Daniel M. Kalai.

16.04 > 20:30 + 17.04 > 18:30
https://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=953&lang=fr